Languages

Jak rozszyfrować tego rodzaju cytaty? Jak można to wyrazić innymi słowami? „W Dniu Pojednania najwyższy kapłan … wchodził do miejsca najświętszego z krwią i kropił ubłagalnię, nad tablicami prawa Bożego. W ten sposób wymogi prawa, które żądało życia grzesznika, były zaspokojone.” (E.G. White, Patriarchowie i prorocy, r.30 {PP 260.4})

Mój brak zrozumienia Boga wywodził się z tego, że nigdy nie zadawałem właściwych pytań, czytając trudne fragmenty biblii. Nie o to w końcu chodzi, czy Bóg wypowiedział te słowa przez swojego proroka czy nie, bo jestem pewien, że to prawda. Najważniejsze jest jednak to, co wydarzyło się później.

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak Bóg miłości mógłby spalić Jego dzieci w męczącym ogniu? Jak rozumiemy Bożą miłość i wieczny ogień?

Dosłowny chrzest — czyli zanurzenie umysłu i serca w Chrystusie poprzez działanie Ducha Świętego — jest konieczny do zbawienia. To właśnie obecność Ducha Świętego odradza serce, wypisuje Boże prawo w umyśle i sercu, „obrzezuje” serce i przemienia człowieka na podobieństwo Chrystusa.

Kiedy pojmiemy jak w rzeczywistości funkcjonuje Boży wszechświat, zauważymy, że grzech pustoszy, niszczy i powoduje śmierć, a Bóg jako wielki Architekt i Źródło Życia dokłada wszelkich starań, aby (jako Lekarz) przywrócić swoje stworzenie do pełnego zdrowia.

Jeśli grzech jest stanem, który wytrąca rasę ludzką z harmonii z Bożym prawem miłości, to nie rozumiem, dlaczego Jezus musiał umrzeć, abym ja mógł mieć życie wieczne. Czy po przyjęciu przeze mnie Jezusa i Jego nauk, stan zaburzeń neurologicznych mózgu nie mógłby zostać odwrócony poprzez zmianę myśli i zachowań? Nie za bardzo pojmuję, dlaczego śmierć Chrystusa była konieczna w procesie przywrócenia mnie do harmonii z Bogiem. Świetne pytanie! Nie mówię, że mam na nie wyczerpującą odpowiedź, ale spodziewam się, że w miarę rozwoju naszych umysłów w przeciągu całej wieczności zdołamy pojąć to zagadnienie. Mam nadzieję, że czytelnicy również podzielą się…

Biblia jest pełna symboli i ilustracji, które mają pomóc nam zrozumieć głębsze i bardziej doniosłe prawdy. Jednak niebezpieczeństwo związane z używaniem symboli, typów czy wzorców polega na tym, że sam symbol może stać się centrum naszej uwagi — albo zostać potraktowany jako cel sam w sobie.