ጳውሎስ ለቆላስይስ ሰዎች እንዲህ ሲል ጽፏል፡-

በእነዚህ ሁሉ ላይ ግን የፍጻሜ ማሰሪያ የሆነውን ፍቅርን ልበሱት (ቆላስይስ 3፡14)።

ስለ ፍጽምና ከሚያስቡ ነገሮች ጋር ታግለህ ታውቃለህ? የሰማዩ አባታችን ፍጹም እንደሆነ ሁሉ ፍጹም የመሆን ትእዛዝም ተበረታቷል ወይስ ተስፋ አስቆራጭ ሆኖብሃል?

ፍቅርን እንደ ፍፁምነት ማሰሪያ አድርገን መልበስ ማለት የትዳር አጋራችን የጠየቀንን ነገር ዳግመኛ አንረሳውም ማለት ነው? የትዳር አጋራችንን የምንወድ ከሆነ ፈጽሞ ስህተት አንሠራም (በድንገት ሞባይል ስልካቸውን መሬት ላይ ወድቀው፣ ስክሪኑን ብሰንጥቀው) – እና እያንዳንዱን ተግባር በትክክል እንፈጽማለን ማለት ነው?

ዮሐንስ እንዲህ ሲል ጽፏል፡-

ኀጢአት የሚያደርግ ሁሉ ዐመፅን ያደርጋል፤ ኀጢአትም ዐመፅ ነው።  እርሱ ኀጢአትን ሊያስወግድ እንደ ተገለጠ ታውቃላችሁ፤ በእርሱም ኀጢአት የለም።  በእርሱም የሚኖር ኀጢአትን አያደርግም፤ ኀጢአት የሚያደርግ ግን እርሱን አላየውም ወይም አላወቀውም። ልጆች ሆይ፤ ማንም እንዳያስታችሁ ተጠንቀቁ፤ እርሱ ጻድቅ እንደሆነ፣ ጽድቅን የሚያደርግ ጻድቅ ነው።  ኀጢአትን የሚያደርግ ከዲያብሎስ ነው። ምክንያቱም ዲያብሎስ ከመጀመሪያ አንሥቶ ኀጢአትን የሚያደርግ ነው። የእግዚአብሔር ልጅ የተገለጠውም የዲያብሎስን ሥራ ያፈርስ ዘንድ ነው።  ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ ኀጢአትን አያደርግም፤ የእርሱ ዘር በውስጡ ይኖራልና፤ ከእግዚአብሔር ስለ ተወለደም ኀጢአትን ሊያደርግ አይችልም። 1ኛ ዮሐንስ 3፥4-9

ይህ ማበረታቻ፣ ደስታ፣ እፎይታ እና ሐሰትን  ወይስ ጭንቀት፣ ብሰጭት፣ ንደት እና ጥርጣሬ ያመጣል?

ዮሐንስ እዚህ ላይ ኢየሱስን ከተቀበልን ኃጢአት እንሠራለን ማለቱ አይደለምን?

ይህ ሁሉ ምን ማለት ነው? ሌላ ስህተት አንሠራም ማለት ነው፣ እያንዳንዱን ተግባር እና ደርግት ፍጹም በሆነ ትክክለኛነት እንከን የለሽ በሆነ መንገድ እንፈጽማለን ማለት ነው፤ በቼክ ደብተራችን ውስጥ የሂሳብ ስህተት አንሠራም፤ ፒያኖ እየተጫወትን ሳለ የተሳሳተ ማስታወሻ አንመታም፤ ጥያቄን በስህተት አንረዳም፤ ስለዚህም ትክክለኛው መልስ ነው ብለን በማሰብ የተሳሳተ ወይም የተሳሳተ መልስ አንሰጥም ማለት ነው? ዮሐንስ የሚናገረው ይህን ነው?

ዮሐንስ የገለጸው ሕገ-ወጥነት እንደ ሰብዓዊ ሕግ በሚሠራ ሕግ ላይ ኃጢአት ነውን? ሕገ-ወጥነት ክፋት፣ መጥፎ ባህሪ ወይም ደካማ የሥራ አፈፃፀም ነውን? ወይስ የእግዚአብሔር ሕግ የንድፍ ሕግ፣ እውነት የተገነባበት የፍቅር፣ የእውነት እና የመተማመን ሕግ እንደሆነ እንረዳለን፣ ስለዚህም ሕገ-ወጥነት በዋናነት ሥራዎችን በምን ያህል በጥሩ ሁኔታ እንደምንሠራ ሳይሆን በልብ ውስጣዊ ዓላማዎች ላይ ያተኩራል? 

የኢየሱስን ወደ ፍጽምና የጠራውን ጥሪ አስቡበት፣ በተለይም የገለጸውን አውድ ልብ ይበሉ፡

“ ‘ወዳጅህን ውደድ፤ ጠላትህን ጥላ’ እንደ ተባለ ሰምታችኋል።  እኔ ግን ጠላቶቻችሁን ውደዱ፤ ለሚያሳድዷችሁም ጸልዩ እላችኋለሁ።  እንደዚህም በማድረጋችሁ በሰማይ ላለው አባታችሁ ልጆች ትሆናላችሁ፤ እርሱ ፀሓዩን ለክፉዎችና ለደጎች ያወጣል፤ ዝናቡንም ለኀጢአተኞችና ለጻድቃን ያዘንባል።  የሚወዷችሁን ብቻ የምትወዱ ከሆነ ምን ዋጋ ታገኛላችሁ? ቀራጮችስ ይህንኑ ያደርጉ የለምን?  ወንድሞቻችሁን ብቻ እጅ የምትነሡ ከሆነ ከሌሎች በምን ትሻላላችሁ? አሕዛብስ ይህንኑ ያደርጉ የለምን? ስለዚህ የሰማይ አባታችሁ ፍጹም እንደሆነ እናንተም ፍጹማን ሁኑ።” ማቴ 5፥43-48

ጳውሎስ ወደ ፍቅር ይጠራናል፣ ይህም የፍጹምነት ማሰሪያ ነው፣ ኢየሱስም ፍጹም እንድንሆን ይጠራናል ምክንያቱም አባቱ በፍቅር ሁኔታ ፍጹም ነው! ፍቅርም በተጫነ ሕግና በሕግ አስከባሪ አካላት ሊገኝ አይችልም። ፍቅር የሚለካው አንድ ሰው አንድን ሥራ በምን ያህል ጥሩ ሥራ እንደሚሠራ ነው። ሁለት ሳንቲም የሰጠችው መበለት የምትመሰገነው በስጦታው የገንዘብ ዋጋ ሳይሆን በስጦታው የፍቅር ዋጋ ምክንያት ነው። ያላትን ሁሉ ሰጥታለች፣ የራስን መስዋዕትነት በመስጠቱ (ማርቆስ 12:42-44)።

ሰዎች ውጫዊውን ገጽታ – ተግባራትን፣ ድርግትን፣ አፈፃፀሞችን – ይመለከታሉ – ነገር ግን እግዚአብሔር ልብንና ዓላማን ይመለከታል። ፍቅርና እምነት ነው ወይስ ፍርሃትና ራስ ወዳድነት ነው? (1ኛ ሳሙኤል 16፡7)።

ኢየሱስ ወደ ፍቅር ፍፁምነት ይጠራናል፤ ይህም ጳውሎስና ዮሐንስ ከላይ የገለጹት ነው። ታዲያ በኃጢአት፣ በዓመፅ፣ በፍቅር እና በፍፁምነት መካከል ያለው ግንኙነት ምንድን ነው?

ኃጢአት ሕገወጥነት ነው፤ ግን የትኛው ሕግ ?

ፍቅር በባልንጀራው ላይ ክፉ አያደርግም፤ ስለዚህ ፍቅር የሕግ መፈጸሚያ ነው።  ሮሜ 13:10

ሕግ ሁሉ በአንድ ቃል ተጠቃሎአል፤ ይኸውም፣ “ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ” የሚል ነው።  ገላትያ 5:14

በመጽሐፍ፣ “ባልንጀራህን እንደ ራስህ አድርገህ ውደድ” ተብሎ የተጻፈውን ክቡር ሕግ ብትፈጽሙ መልካም እያደረጋችሁ ነው።  ያዕቆብ 2:8

እርሱም እንዲህ አለው፤ “ ‘ጌታ አምላክህን በፍጹም ልብህ፣ በፍጹም ነፍስህ፣ በፍጹም ሐሳብህ ውደድ፤’ ይህ የመጀመሪያውና ከሁሉ የሚበልጠው ትእዛዝ ነው፤ ሁለተኛውም ያንኑ ይመስላል፤ ይህም፣ ‘ጎረቤትህን እንደ ራስህ ውደድ’ የሚለው ነው፤ ሕግና ነቢያት በሙሉ በእነዚህ ሁለት ትእዛዛት ላይ የተንጠለጠሉ ናቸው።” ማቴዎስ 22:37-40

እግዚአብሔር እውነትና ፍቅር ነው፤ እግዚአብሔርም እውነታን ሲፈጥር፣ የፈጠረው በንድፍ ሕጎቹ ላይ እንዲሠራ ነው፤ እነዚህም ሁሉ የእውነትና የፍቅር ባህሪው መገለጫ ናቸው። ፍቅርም የሚኖረውና የሚሠራው በነጻነት ብቻ ነው። ፍቅር እንደ ኮምፒውተር ሊገደድ፣ በሀይል ወይም ፕሮግራም ሊደረግ አይችልም። ፍቅር ነፃነትን ይፈልጋል!

ለዚህም ነው ጳውሎስ በሮሜ 14:23 ላይ የጻፈው፡

«ከእምነት ያልሆነ ሁሉ ኃጢአት ነው» (NIV84)።

እምነት ከመታመን ጋር አንድ ነው፣ እናም በእግዚአብሔር ላይ ያለንን እምነት (መታመን) ስናፈርስ፣ ከፍቅር እየራቅን፣ በራስ ወዳድነት እየሠራን እና ሕይወት፣ ጤና እና ደስታ የተገነቡባቸውን ፕሮቶኮሎች እየጣስን ነው። ከእውነት፣ ከፍቅር እና ከመታመን የሚመነጩት ልዩነቶች ፍርሃትን፣ የጥፋተኝነት ስሜትን፣ እፍረትን፣ አለመግባባትን፣ ግጭትን፣ መበስበስን እና መከራን ያስከትላሉ።

እግዚአብሔር ሁላችንም ሙሉ በሙሉ እንድንታደስ፣ እንድንፈወስ እና ወደ ሕይወቱ ወደ ተዘጋጀው ፍጹም እንድንመለስ ይፈልጋል – ስለዚህም እርሱን የመውደድና የመታመን ጥሪ!

ግን እዚህም ሆነ አሁን ይህንን የፍጹምነት ደረጃ ማግኘት ይቻላል? አዎ! ሄኖክን፣ ኤልያስን እና ኢዮብን አስቡ። ህይወታቸው ምን ያሳያል?

ኢዮብ ሁሉንም ነገር በትክክል አልተረዳም። ሁሉም ጥያቄዎቹ በእሱ ላይ እየደረሰበት ያለውን ነገር በትክክል በመረዳት ላይ የተመሰረቱ አልነበሩም። በእርግጥም፣ እሱ በሚያስባቸው አንዳንድ ነገሮች ላይ ስህተት እንደነበረ አምኖ መቀበል ነበረበት። ይህ ማለት እሱ በሚያስባቸው ነገሮች ሁሉ ትክክል አልነበረም።

ታዲያ ኢዮብን እግዚአብሔር ፍጹምና ጻድቅ አድርጎ እንዴት ሊገልጸው ቻለ?

ምክንያቱም አምላካዊ ፍፁምነት ስለ ነገሮች ፍጹም የሆነ የእውቀት (ኮግኒቲቭ) ግንዛቤ አይደለም፤ ምንም ይሁን ምን ሊናወጥ የማይችል ፍጹም፣ የበሰለ ፍቅር እና በእግዚአብሔር ላይ መታመን ነው። ኢዮብም ያንን አጋጥሞታል! ምንም ቢደርስበት፣ በእግዚአብሔር ላይ ያለው እምነት (መታመን) አልተናወጠም። ነገሮች ለምን እንደነበሩ አልተረዳም፣ ነገር ግን መፍትሄ ለማን ታጣ? ብሎ ወደ እግዚአብሔር ሄደ፣ ልቡና አእምሮው ለመማር ዝግጁ ሆነው ቆይተዋል፣ ለመታረምም ክፍት ነበሩ፤ እውነት ሲገለጥ የተሳሳቱ አመለካከቶችን ለመተው ፈቃደኛ ነበር። እና ብዙ ቅሬታዎችና ስጋቶች ቢኖሩትም፣ የልቡ አመለካከት በእግዚአብሔር በጣም ስለታመነ “ቢገድለኝም እንኳ እታመናለሁ” አለ (ኢዮብ 13፡15)።

እግዚአብሔር የሚፈልገው ፍጹምነት ይህ ነው – እግዚአብሔር በጣም ጥሩ እንደሆነ የሚያውቅ የበሰለ፣ ፍጹም ፍቅር እና በዚህ ዓለም ውስጥ ምንም ነገር ቢከሰት፣ እሱን እንድንጠራጠር አያደርገንም።

በክርስቶስ ስንበስል፣ ከእርሱ ጋር ባለን ልምድ እናድጋለን፣ በግል እናውቀዋለን፣ እና በመጨረሻም እንታተማለን፣ ይህም በአእምሮም ሆነ በመንፈሳዊ (ራስን ወዳድነት በሌለው ፍቅር የልብ ዝንባሌ) ውስጥ በጣም የተዋቀረ በመሆኑ በእግዚአብሔር ላይ ወደ አለመተማመንና ወደ ማመፅ ልንገፋፋ አንችልም። ልክ እንደ ዳንኤል፣ ጌታውን ከመስጠት ይልቅ ወደ አንበሶች መወርወርን የሚመርጥ፤ ልክ እንደ ሦስቱ ጻድቃን ጌታቸውን ከመስጠት ይልቅ ወደ እሳት እቶን መጣልን የሚመርጡት በፍቅርና በመተማመን ፍጹም እንሆናለን።

በታሪክ ውስጥ ፍጹም የሆኑት የእግዚአብሔር ሰዎች ፍጹም በሆነ ተግባር አፈጻጸም የሚታወቁት ምንም ይሁን ምን ለፈጣሪያቸው ፍጹም ታማኝነት ነው፣ ነገር ግን ምንም ነገር ቢከሰት። በእግዚአብሔር ላይ ባላቸው እምነት እስከዚህ ደረጃ ደርሰው ምንም ነገር ሊያናውጣቸው አይችልም። መጽሐፍ ቅዱስም በሁለተኛው ምጽዓት ጊዜ የዳኑትን በዚህ መንገድ ይገልፃቸዋል፡

በበጉ ደምና በምስክራቸው ቃል ድል ነሱት፤ ሕይወታቸውን እስከ ሞት ድረስ አልወደዱም (ራዕይ 12፡11 NIV84)።

ደሙ የሕይወት ምሳሌ ነው (ዘሌዋውያን 17:11)፣ እነዚህ ታማኞች የክርስቶስን ሕይወት ውስጣዊ እንዳደረጉ (ዮሐንስ 6:53፤ ገላትያ 2:20፤ 2 ጴጥሮስ 1:4) እና በአዲስ የፍቅርና የመተማመን መንፈስ እንደገና እንደተወለዱ የሚያሳይ ሲሆን በዚህም ምክንያት የምስክራቸው ቃል ስለ እግዚአብሔር እውነት ነው። ሕይወታቸው የእግዚአብሔርን የፍቅር ባሕርይ ያሳያል፤ ይህም “ሕይወታቸውን እስከ ሞት ድረስ አልወደዱም” በሚለው እውነታ የተረጋገጠ ነው። የፍርሃትና የራስ ወዳድነት መንፈስ፣ ተስማሚ የሆነውን መንፈሰ-አማኝነት፣ ተነሳሽነት፣ መንፈስ ይነጻል፣ እናም የክርስቶስን ሕይወት ፍጹም በሆነ እምነትና ለእርሱ በመገዛት ይኖራሉ፡

ክርስቶስ እንደ ወደደን ራሱንም ስለ እኛ መልካም መዐዛ ያለው መባና መሥዋዕት አድርጎ ለእግዚአብሔር እንደ ሰጠ እናንተም በፍቅር ተመላለሱ። ኤፌሶን 5:2

ኢየሱስ ክርስቶስ ሕይወቱን ስለ እኛ አሳልፎ ስለ ሰጠ፣ ፍቅር ምን እንደሆነ በዚህ እናውቃለን፤ እኛም ሕይወታችንን ስለ ወንድሞቻችን አሳልፈን ልንሰጥ ይገባናል።  1 ዮሐንስ 3:16

ትእዛዜ ይህች ናት፤ እኔ እንደ ወደድኋችሁ እናንተም እርስ በርሳችሁ ተዋደዱ። ስለ ወዳጆቹ ሕይወቱን አሳልፎ ከመስጠት የሚበልጥ ፍቅር ማንም የለውም፤ ዮሐንስ 15:12-13

የመጽሐፍ ቅዱስ ፍጹምነት የሚገለጸው በልብ፣ በመንፈስ፣ በፍቅር አመለካከት እና በመተማመን ላይ እንጂ ተግባራትን ምን ያህል በጥሩ ሁኔታ ማከናወን እንደምንችል አይደለም። እናም የዳኑት ሰዎች ይህንን ማኅተም፣ ፍጹምነት እና በእግዚአብሔር ላይ ያላቸውን የመተማመን ግንኙነት በማረጋገጥ ይለማመዳሉ።

ስለዚህ ስለ ፍጽምና ስታነቡ፣ የዓለም የውሸት መመዘኛዎች፣ በባህሪ እና በተግባር አፈፃፀም ላይ ያተኮሩት፣ ጭንቀት እንዲፈጥሩባችሁ አትፍቀዱ። በምትኩ፣ በኢየሱስ ላይ አተኩሩ፣ በየቀኑ ከእርሱ ጋር ሂዱ፣ እና በሁሉም ነገር በእርሱ ላይ እምነት ይኑራችሁ፣ እና በዚያ እምነት፣ የድሮውን የፍርሃት መንፈስ/ሕይወት ከህልውና መንፈሱ ጋር አስወግዱ እና በኢየሱስ ላይ ያላችሁን ፍቅር እና እምነት ለመቀበል፣ ለመተዋወቅ እና ለመኖር ምረጡ። ለጠላቶቻችሁ ጸልዩ፣ የበደሏችሁን ይቅር በሉ፣ የሚረግሟችሁንም ባርኩ – በሌላ አነጋገር፣ እግዚአብሔር እንደሚወዳቸው በመተማመን፣ በፍቅር፤ የሰማዩ አባታችሁ ፍጹም እንደሆነ ፍጹም ሁኑ።