_TX_60.png){kind=logo}
Dziękuję za blog „Kto niszczy duszę?” z 8 maja 2009 r., w którym znalazłam odpowiedź na pytanie, kto faktycznie „zniszczy ciało i duszę w piekle”! [Mt 10:29] Dziękuję za dodanie elementu puzzli, który umożliwił mi ujrzenie bardziej pełnego obrazu. Mam kilka pytań na inne tematy i chciałabym prosić o odpowiedź.
-
- Dlaczego Bóg powiedział, że zatwardził serce faraona? (Ks. Wyjścia 7:3)
- Jak zrozumieć werset z Apokalipsy 6:10 „Jak długo jeszcze, Panie święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi?” [UBG] – zwłaszcza słowa „sądził” i „pomścisz”.
- Apokalipsa 14:7 „Bójcie się Boga i oddajcie mu chwałę, bo przyszła godzina jego sądu” [UBG]. „Bojaźń/szacunek” i „chwała” wydają się wskazywać na to, że jest to czas, kiedy Bóg będzie sądził, a nie kiedy my będziemy Go osądzać (decydować za lub przeciwko Niemu)?
Jestem zdezorientowana co do sądu śledczego, Daniela 7 i roku 1844. Czy mogłabym otrzymać wyjaśnienie?
Świetne pytania. Dzisiaj zajmiemy się pierwszym z nich, a na następne odpowiemy w przyszłym tygodniu. Pytanie brzmi: „Dlaczego Bóg zatwardził serce faraona?” Badając biblijny opis tego wydarzenia, odkrywamy, że Pismo Święte opisuje je na różne sposoby:
Opis nr. 1 – Bóg zatwardza serce faraona
- „PAN powiedział do Mojżesza: Gdy pójdziesz i wrócisz do Egiptu, dopilnuj, abyś wszystkich cudów, które dałem ci do ręki, dokonał przed faraonem. A ja zatwardzę jego serce, tak że nie wypuści ludu” (Ks. Wyjścia 4:21 UBG).
- „A ja zatwardzę serce faraona i pomnożę moje znaki i cuda w ziemi Egiptu. Faraon was nie posłucha, lecz ja położę moją rękę na Egipcie i wyprowadzę moje zastępy, mój lud, synów Izraela, z ziemi Egiptu przez wielkie sądy” (Ks. Wyjścia 7:3,4 UBG).
- „I PAN zatwardził serce faraona, i ten nie posłuchał ich [Mojżesza i Arona], jak PAN zapowiedział Mojżeszowi” (Ks. Wyjścia 9:12 UBG).
Opis nr. 2 – Serce faraona stało się zatwardziałe
- „Serce faraona stało się jednak zatwardziałe i nie posłuchał ich, jak PAN zapowiedział” (Ks. Wyjścia 7:13 UBG).
- „Potem PAN powiedział do Mojżesza: Serce faraona jest zatwardziałe, wzbrania się wypuścić lud” (Ks. Wyjścia 7:14 UBG).
- „Lecz egipscy czarownicy uczynili to samo swoimi czarami. Pozostało więc zatwardziałe serce faraona i nie posłuchał ich, jak PAN zapowiedział” (Ks. Wyjścia 7:22 UBG).
- „Wtedy czarownicy powiedzieli do faraona: To jest palec Boży. Ale serce faraona pozostało zatwardziałe i nie posłuchał ich, jak PAN zapowiedział” (Ks. Wyjścia 8:19 UBG).
Opis nr. 3 – Faraon zatwardził swoje serce
- „Gdy faraon zauważył, że nadeszło wytchnienie, zatwardził swoje serce i nie posłuchał ich, jak PAN zapowiedział” (Ks. Wyjścia 8:15 UBG).
- „Jednak faraon i tym razem zatwardził swe serce i nie wypuścił ludu” (Ks. Wyjścia 8:32 UBG).
- „Kiedy faraon zobaczył, że deszcz, grad i grzmoty ustały, jeszcze bardziej zgrzeszył i zatwardził serce, on i jego słudzy. I serce faraona pozostało zatwardziałe i nie wypuścił synów Izraela, jak PAN zapowiedział przez Mojżesza” (Ks. Wyjścia 9:34,35 UBG).
Aby właściwe zrozumieć nauki biblijne, musimy znaleźć miejsce, z którego będziemy mogli dostrzec harmonię pomiędzy tymi natchnionymi wersetami. Biblia odnotowuje, że serce faraona było zatwardziałe, ale również przypisuje odpowiedzialność za to zarówno Bogu, jak i faraonowi. W jakiś sposób zarówno Bóg, jak i faraon, odgrywali rolę w zatwardziałości serca faraona. Musimy ustalić, jaką rolę odegrała każda ze stron, by nie popełnić błędu poprzez przypisywanie Bogu odpowiedzialności spoczywającej na faraonie.
Pomóc nam w tym może inna historia biblijna, opisująca wydarzenia, jakie nastąpiły po zdobyciu Arki Przymierza przez Filistynów. Wnieśli arkę do świątyni swojego pogańskiego boga Dagona. Następnego dnia Dagon leżał na twarzy przed arką — a co zrobili Filistyni? Zignorowali to, co było oczywiste, i postawili Dagona z powrotem na piedestale przed arką. Kolejnego dnia Dagon znowu leżał na twarzy przed arką, ale tym razem z odłamanymi rękami i głową. Co zrobili jego wyznawcy? Ponownie zignorowali namacalne dowody, a miejsce, w którym znaleziono odłamane ręce i głowę Dagona, potraktowali jako miejsce święte. Po jakimś czasie nastała plaga wrzodów, czego nie można było zignorować, więc zwołali naradę, aby zadecydować, jakie podjąć kroki. Zwróćmy uwagę na toczącą się dyskusję:
Filistyni zapytali: „Jaką ofiarę za grzech mamy mu złożyć? Odpowiedzieli: Według liczby książąt filistyńskich pięć wrzodów złotych i pięć myszy złotych. Ta sama bowiem plaga dotknęła was wszystkich i waszych książąt. I sporządzicie podobizny waszych wrzodów i podobizny waszych myszy, które niszczą ziemię, i oddacie chwałę Bogu Izraela. Może odejmie swoją rękę od was, waszych bogów i waszej ziemi. Dlaczego zatwardzacie swoje serca tak, jak Egipcjanie i faraon zatwardzali swoje serca? Czy nie dopiero wtedy, gdy czynił wśród nich cudowne rzeczy, wypuścili ich, aby wyszli?” (1 Samuela 6:4‑6 UBG).
Mędrcy zapytali: „Dlaczego zatwardzacie swoje serca tak, jak Egipcjanie i faraon zatwardzali swoje serca?”
Co robili Filistyni? Co zrobił Bóg? W jaki sposób spowodowało to zatwardzenie serc? Czy widzimy podobieństwo do wydarzeń w Egipcie?
W obu przypadkach, Bóg przedstawił dowody ukazujące niemoc egipskich i filistyńskich bogów. Każda z dziesięciu plag, które dotknęły Egipt, świadczyła o bezsilności egipskich bogów. Dagon upadł na twarz przed arką, a jego odłamane ręce i głowa ukazały jego bezsilność. W obu przypadkach Bóg pragnął pokazać, że bożki, których czcili, nie były Bogiem, i że to On jest jedynym prawdziwym Bogiem. Bóg wziął odpowiedzialność za przedstawienie dowodów, ale zostawił faraonowi i Filistynom wolność podjęcia decyzji, jak na nie zareagować: pokutować i ukorzyć się przed Panem, czy też odrzucić prawdę i zatwardzić swoje serce?
Rolą Boga w Egipcie było przedstawienie prawdy; faraon natomiast musiał zdecydować, jak na nią zareagować. Gdyby prawda nie została mu ukazana, jego serce nie zatwardziłoby się wobec Boga; ale kiedy odrzucamy przedstawioną nam prawdę, nasza własna decyzja powoduje zatwardziałość serca.
Dlaczego więc Bóg przedstawił faraonowi prawdę, skoro miał świadomość, że faraon ją odrzuci i zatwardzi swoje serce? Bóg wiedział, że chociaż faraon odrzuci prawdę, to tylko poprzez przedstawienie prawdy grzesznicy mogą zostać uwolnieni („I poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” Ew. Jana 8:32). Bóg nie odmówiłby faraonowi możliwości uwolnienia się od grzechu ani możliwości zbawienia. Dlatego też Bóg przedstawił mu prawdę, aby dotrzeć do jego serca w usiłowaniu zbawienia go.
Bóg nie zmuszał faraona do niczego. Faraon sam, z własnej woli, odrzucił prawdę, a gdy zatwardził swoje serce, Bóg ukazał go jako potężny przykład daremności oddawania czci fałszywym bogom. Wieści o tym rozeszły się po całym starożytnym świecie, i rozpowszechniła się świadomość prawdziwego Boga.
Dlatego też Bóg przedstawia prawdę, która wyzwala tych, którzy ją przyjmują. Bóg jednak nie zmusza nikogo do przyjęcia (lub też odrzucenia) prawdy. Kiedy odrzucamy prawdę, nasze serca twardnieją proporcjonalnie do odrzuconej prawdy.
Wszystkie wersje opisu są dokładne. Bóg zatwardził serce faraona poprzez przedstawienie mu prawdy w taki sposób, że faraon był zmuszony do podjęcia decyzji. Jednak to sam faraon zatwardził swoje serce poprzez odrzucenie prawdy i odmowę pokuty.
Na pozostałe pytania damy odpowiedź w przyszłym tygodniu.
using your credit or debit card (no PayPal account needed, unless you want to set up a monthly, recurring payment).
instead?