ያዕቆብ እንዲህ ብሎ ጽፏል፦

“እንግዲህ እናንተ፣ ‘ዛሬ ወይም ነገ ወደዚህ ወይም ወደዚያ ከተማ እንሄዳለን፤ በዚያም አንድ ዓመት እንቆያለን፤ ንግድም እንሠራለን፤ ትርፍም እናገኛለን’ የምትሉ፣ ስሙ። ነገ ምን እንደሚሆን እንኳ አታውቁም። ሕይወታችሁስ ምንድን ነው? ለጥቂት ጊዜ የሚታይ ከዚያም የሚጠፋ ጭጋግ ናችሁ።” (ያዕቆብ 4፡13-14)

ባለፉት ዓመታት ብዙ እረኞች ሰዎችን እውነትን፣ እግዚአብሔርን፣ ክርስቶስንና መዳንን የመቀበል ውሳኔ እንዳያዘገዩ ሲያሳስቡ ሰምቻለሁ፤ ምክንያቱም የወደፊቱን ስለማያውቁ፣ የሆነ ነገር ሊከሰት እንደሚችልና ለእርሱ ውሳኔ ሳይሰጡ ሊሞቱ እንደሚችሉ ስለሚነገራቸው ነው።

በዚህ ሐሳብ ውስጥ ከእውነታ የተመነጨ ጥበብ አለ፤ ነገር ግን ብዙ ጊዜ እንዲህ ያለ ጥሪ ሰዎችን የሚያነሳሳው በማይታወቀው፣ በወደፊቱ፣ በቅጣት ወይም የሆነ ነገር እንዳያጡ በመፍራት ላይ የተመሠረተ ውሳኔ እንዲያደርጉ ነው። ሰዎች እንዲህ ያሉ ጥሪዎችን ሲሰሙ፣ ብዙ ጊዜ አስፈሪ ነገርን ለማስወገድ ውሳኔ ያደርጋሉ እንጂ፣ ውብና የሚስብ ነገርን ለመቀበል አይደለም፤ ቅጣትን ለማምለጥ እንጂ፣ እውነትን በመረዳትና የእግዚአብሔርን ፍቅር በመለማመድ ላይ የተመሠረተ አስተዋይ ምርጫ አይሆንም።

ስለዚህ እዚህ ያለኝ ዓላማ፣ ውሳኔዎን ማዘግየት አደገኛ የሆነው ነገ ምናልባት በሕይወት ላይኖሩ ስለሚችሉ ነው ብዬ ለመናገር አይደለም። ከዚህ ይልቅ፣ በእጅጉ ጥልቅ በሆነ እውነታ ላይ እናተኩራለሁ፤ እርሱም እግዚአብሔር ልባችንንና አእምሯችንን እንዴት እንዲሠሩ እንደፈጠራቸው፣ እና አስፈላጊ ውሳኔዎችን ስናዘገይ በአእምሯችን፣ በአንጎላችን፣ በውስጣዊ ተነሳሽነታችንና በልባችን ውስጥ ምን እንደሚከሰት ነው።

እንዴት ዛሬ ያለነው ሰው እንሆናለን

እኛ በእግዚአብሔር አምሳል የተፈጠርን፣ ማሰብ፣ መረዳት፣ መምረጥ እና መሥራት የምንችል ሕያዋን ፍጥረታት ነን። ሕይወት እስካለን ድረስም በቋሚነት እየተለወጥን እንኖራለን፤ በምናደርጋቸው ምርጫዎችና የሕይወት ልምዶቻችንን በውስጣችን እንዴት እንደምናስገባ ባለው ሁኔታ እንቀረፃለን።

በሕይወታችን ጉዞ ውስጥ፣ ሁልጊዜ አዳዲስ ልምዶች፣ አዳዲስ አመለካከቶች፣ እንዲሁም ውሳኔዎቻችን፣ የምንጠቀምባቸው መንገዶች፣ ቅድሚያዎቻችን፣ እሴቶቻችንና አመለካከቶቻችን ምን ያህል እንደሚሠሩ የሚያሳይ ከእውነታ የተመነጨ ምላሽ እናገኛለን።

እግዚአብሔር የእውነት ምንጭ ነው፤ እውነቱንና ፍቅሩንም ሁልጊዜ በዓለም፣ በእያንዳንዱ ልብና አእምሮ ላይ ያበራል። ያ እውነት ሁልጊዜ ስህተትን፣ የተዛባ አመለካከትን፣ የተሳሳተ ግንዛቤንና ውሸትን ይገልጣል። ይህ ውሸት በሐሳብ ብቻ አይደለም፤ እግዚአብሔር ሕይወትን በፈጠረበት ሥርዓት የማይስማሙ የተሳሳቱና ጤናማ ያልሆኑ የአኗኗር መንገዶችንና ልምምዶችንም ያጋልጣል።

እነዚህ ከእውነታ የሚመነጩ ልምዶች—ለምሳሌ ትኩስ ምድጃ ስንነካ መቃጠል፣ ሰዎችን በማስፈራራትና በማስገደድ ፍቅራቸውን ለማግኘት ስንሞክር መገፋት፣ በሕጋዊ ሃይማኖት ራስን ማድከም ነገር ግን በውስጥ ሰላም አለማግኘት—የተሳሳቱ ሐሳቦቻችንንና ጤናማ ያልሆኑ መንገዶቻችንን ከእውነታ ጋር ያጋጫሉ፤ ለማደግ፣ ለመማር፣ የተሳሳተውን ለማስተካከልና ለመብሰልም ዕድል ይሰጡናል።

ለመማር ክፍት ከሆንን፣ ለእውነት ስሜታዊ ከሆንን፣ እንዲሁም ለመታረም ፈቃደኞች ከሆንን፣ መጽሐፈ ምሳሌ የሚናገርላቸው ጥበበኞች እንሆናለን፤ ጳውሎስም እንደጻፈው እንረዳለን፦

“መከራ ትዕግሥትን፣ ትዕግሥትም የተፈተነ ባሕርይን፣ የተፈተነ ባሕርይም ተስፋን እንደሚያመጣ እያወቅን፣ በመከራችንም ደስ ይለናል።” (ሮሜ 5፡3–4)

በመከራ ደስ የሚለን መከራን ስለምንወድ አይደለም፤ እውነታን ስለምንረዳ ነው። ሁላችንም ከተጎዳ ተፈጥሮ ጋር እንደምንወለድ፣ በፍርሃት መንፈስ እንደምንመራ፣ እና ሕይወትን በፍርሃት መነጽር በመተርጎም የራሳችንን ትርጓሜዎች በአንጎላችን ውስጥ እንደምንቀርጽ እናውቃለን።

እነዚህ ድምዳሜዎችና በውስጣችን የምናስቀምጣቸው ነገሮች ምቾትን፣ ደህንነትንና የጥበቃ ስሜትን ለመስጠት የተዘጋጁ ቢሆኑም፣ በፍርሃትና በራስን የማዳን መንፈስ ሲመሩ ሁልጊዜ ልምዶቻችንን ያዛባሉ። በዚህም ስህተትን በአእምሯችን ውስጥ እንቀርጻለን፤ ይህም የበለጠ ፈሪና ራስ ወዳድ ያደርገናል።

እግዚአብሔር ይወደናል፣ ሊያድነንም ይፈልጋል። ይህም ማለት በውስጣችን ፍጹምነቱን፣ እውነቱን፣ ፍቅሩን፣ እውነታውንና የአሠራሩን መንገድ ሊፈውስና ሊመልስ ይፈልጋል ማለት ነው፤ ስለ አዲሱ ኪዳን የዕብራውያን መጽሐፍ እንደሚናገረው፦

“ከዚያ ዘመን በኋላ ከእስራኤል ቤት ጋር የምገባው ኪዳን ይህ ነው፤ ይላል ጌታ፤ ሕጌን በአእምሯቸው ውስጥ አኖራለሁ፣ በልባቸውም እጽፈዋለሁ፤ እኔም አምላካቸው እሆናለሁ፣ እነርሱም ሕዝቤ ይሆናሉ።” (ዕብራውያን 8፡10)

እግዚአብሔር የእውነታ፣ የእውነትና የፍቅር አምላክ ነው። እኛ ግን ነፃ ፈቃድ ያለን ፍጥረታት ብንሆንም፣ በኃጢአት ተወልደናል፣ በዓመፅም ተፀንሰናል (መዝሙር 51፡5)። ከአዳም የወረስነውን፣ እኛ ያልመረጥነውን የተበላሸ ሁኔታ ይዘን እንወለዳለን። ይህም ሁኔታ እውነታን በተፈጥሮአችን ማዛባትን ያመጣብናል፣ እናም ከሕይወትና ከጤና ይበልጥ እያራቀን ወደ መበላሸት ይመራናል። ጳውሎስ እንደጻፈው፦

“ኃጢአት በአንድ ሰው ወደ ዓለም ገባ፣ ሞትም በኃጢአት፤ እንዲሁም ሁሉም ኃጢአትን ስለሠሩ፣ ሞት ወደ ሰዎች ሁሉ ደረሰ።” (ሮሜ 5፡12)

እኛ ጥፋተኞች ሆነን አንወለድም፤ ነገር ግን ለሞት የተጋለጥን ሆነን እንወለዳለን። ከእግዚአብሔር ያልመጣ፣ ከአዳም የወረስነው የፍርሃት መንፈስ ተጠቅተናል (2 ጢሞቴዎስ 1፡7)። ይህ የውስጣችን አንቀሳቃሽ ኃይል በውስጣችን የሚበላ ነው፤ ወደ ራስ ወዳድነትና ወደ እየበዛ የሚሄድ የእውነት ማዛባት ይገፋፋናል።

ስለዚህ እግዚአብሔር በፍቅሩ ለዚህ ችግር መፍትሔ የሰጠው በኢየሱስ ክርስቶስ ሰውነት ነው። ልጁ ሥጋ ለብሶ፣ በዳዊትና በማርያም በኩል የወረስነውን የሰው ተፈጥሮ ተቀበለ (ሮሜ 1፡3)። ነገር ግን የኢየሱስ ሰብዓዊነት ከተበላሸ ምድራዊ አባት አልተገኘም፤ በመንፈስ ቅዱስ ተፀነሰ። በኢየሱስ ሰብዓዊነት፣ አዲስ፣ ሁለተኛ፣ ከኃጢአት ነጻ የሆነ የሕይወት እስትንፋስ—መንፈስ—ወደ ሰው ዘር ገባ። ኢየሱስም ያለ ኃጢአት ኖረ፤ በመስቀልም ላይ አዳም በሰው ዘር ላይ ያመጣውን የፍርሃት መንፈስ አስወገደ።

በዚህ በእውነታ ላይ በተመሠረተ እንደገና ማስተካከል፣ መልሶ መገንባት፣ ማረም፣ ማጽዳትና ማንጻት፣ ክርስቶስ ራሱን በነፃ ፈቃዱ መሥዋዕት በማድረግ የሰውን ዘር አደሰ። በኢየሱስ ሰውነት ውስጥ የሰው ዘር ወደ ፍጹምነት ተመለሰ። እርሱ አዲሱ የሰው ዘር ራስ፣ ሁለተኛው አዳም (1 ቆሮንቶስ 15፡45–47)፣ እውነተኛው የወይን ግንድ ነው፤ እኛም በእምነት በእርሱ የምንተከል ቅርንጫፎች እንድንሆን ተጠርተናል (ዮሐንስ 15፡5)። በእምነት ለእርሱ ስንሰጥ፣ በውስጣችን የሚኖር መንፈስ ቅዱስን እንቀበላለን፤ እርሱም አዲስ ሕይወት፣ የክርስቶስን ሕይወት ይሰጠናል (ዮሐንስ 3፡3፤ ገላትያ 2፡20)፤ በክርስቶስም አዲስ ፍጥረት ሆነን ዳግመኛ እንወለዳለን።

ውሳኔን ስናዘገይ

ይህ ሁሉ እውነትን ለመቀበል ውሳኔያችንን ከማዘግየት ጋር ምን ግንኙነት አለው? ሁሉም ነገር ግንኙነት አለው፤ ምክንያቱም እውነታ የሚሠራው በዚህ መንገድ ነው።

አንጎላችን ንቃተ ህሊናችንና ማንነታችን የሚገለጡበት አካላዊ አካል ነው። ነገር ግን የምናደርጋቸው ምርጫዎች፣ የምንደርስባቸው ድምዳሜዎችና የሕይወት ልምዶቻችንን በውስጣችን የምናስቀምጥበት መንገድ በአንጎላችን ላይ ተመልሶ ተጽዕኖ ያሳድራል፤ ምርጫዎቻችንንም በአንጎላችን ውስጥ ይቀርጻል (አዎ፣ በአንጎላችን ሞለኪውሎች ላይ በቅጽበት አወቃቀራዊ ለውጥ ያመጣል)። እኛ ለማመን፣ ዋጋ ለመስጠት፣ ቅድሚያ ለመስጠት፣ ለመውደድና ለመምረጥ የምንወስነው ነገር በአንጎላችን ውስጥ ራሱን የሚጠብቅ መዋቅር ይሆናል፣ ለውጥንም ይቃወማል።

ከዚህም በላይ፣ በአንጎላችን የተቀረጹ ምርጫዎቻችን አዳዲስ ልምዶችን የምንተረጉምበት የትንበያ አቀራረብ ይሆናሉ። ውሸትን እየቀረጽን ከሆነ፣ እውነትን ማወቅ እየከበደን ይሄዳል። በተጨማሪም፣ ይህ ቅርጽ የአንጎላችንን የቁጥር ደረጃ (quantum) ክፍሎች የመንቀጥቀጥ ድግግሞሽ፣ የስምምነት ድምጽ (resonance) እና የስምምነት ንዝረት (harmonic vibration) ይለውጣል፤ በዚህም ለእውነትና ለፍቅር መንፈስ የበለጠ ስሜታዊ ወይም ያነሰ ስሜታዊ እንሆናለን።

እውነትን እያወቅን ከጣልነው፣ በቀጣዩ ጊዜ እውነትን ለማወቅ የሚያስቸግር በሚሆን መንገድ አንጎላችንን በእርግጥ እንለውጣለን። ነገር ግን እውነትንና ፍቅርን ከቀረጽን፣ ለእውነትና ለፍቅር፣ እንዲሁም ለመንፈስ ቅዱስ የበለጠ ስሜታዊ እንሆናለን። የእግዚአብሔርን ለስላሳና ጸጥ ያለ ድምፅ በቀላሉ መስማት እንችላለን።

ነገር ግን ውሸትን፣ ፍርሃትን፣ ራስ ወዳድነትንና እውነትን መካድን ከቀረጽን፣ ለመንፈስ ቅዱስ ያለን ስሜት ይደክማል። ህሊናችን ይደነዝዛል፣ የእግዚአብሔርንም ለስላሳ ድምፅ በቀላሉ አንሰማም። ከዚያም እግዚአብሔር ድምፁን ከፍ ማድረግ ይኖርበታል፤ የሕይወት ክስተቶችም የበለጠ ኃይለኛ መሆን ይኖርባቸዋል እኛን ለመድረስ። እንደገና ብንቃወምና “አይ” ብንል፣ የስህተትን ቅርጽ በአንጎላችን ውስጥ የበለጠ እናጠናክራለን፤ ከእውነትና ከፍቅር ይበልጥ እንርቃለን፣ ከዚህ ዓለም መበላሸት ጋርም ይበልጥ እንስማማለን

ውሳኔን ማዘግየት ማለት እግዚአብሔር ትቶናል ማለት አይደለም፤ በዚያን ጊዜ ጠፍተናል ወይም እግዚአብሔር ተለውጧል ማለትም አይደለም። ነገር ግን ራሳችንን እየጎዳን፣ እግዚአብሔር ወደ እኛ እንዲደርስ እያስቸገርን፣ እንዲሁም ራሳችንን የበለጠ እያሳመምን መሆኑን ያመለክታል። ስለዚህ በመጨረሻ እግዚአብሔርን ብንቀበል፣ እውነትን ብንመርጥ፣ ነፃ የመውጣቱ ሂደት የበለጠ ህመም፣ መከራና አስቸጋሪነት ይኖረዋል፤ እውነታ የሚሠራው በዚህ መንገድ ነው።

በመጨረሻ፣ “አሁን እውነትን መከተል አልፈልግም፤ በኋላ እከተላለሁ” የሚለውን አመለካከት፣ ከዚያ በተለየ ምክንያት የሚያዘገይ ሰው መለየት እፈልጋለሁ። እንዲህ ያለው ሰው እውነትን ስለሚጠላ ወይም በኃጢአት ለመቀጠል ስለሚፈልግ አያዘገይም፤ ነገር ግን በጥርጣሬ፣ በግራ መጋባትና ከቀድሞ የተቀረጹ አስተሳሰቦች፣ ከቀድሞ ታማኝነቶችና ከቀድሞ ትስስሮች ነፃ ለመውጣት በሚደረግ እውነተኛ ትግል ውስጥ ስለሆነ ነው። ይህ የፈውስ ሂደት ተፈጥሯዊ ክፍል ነው፤ ሰውየውም እውነትን በትጋት እስከሚፈልግ ድረስ፣ ከእግዚአብሔር ጋር በአንድነት ይቆያል።

ነገር ግን ብዙ ጊዜ እውነት ሲቀርብ፣ ልብዎና አእምሮዎ ለእርሱ ምላሽ ይሰጣሉ፤ ለእርስዎ ሊተገበሩ የሚገቡ እውነታዎችንም ያያሉ። ለእውነት “አይ” አላሉም፤ ነገር ግን “አዎ”ም አላሉም፤ ምክንያቱም “አዎ” ማለት ዋጋ መክፈልን ይጠይቃል። ምናልባት ጤናማ ያልሆነን ግንኙነት ማቋረጥ ይኖርብዎታል፣ ሥራዎን መልቀቅ ይኖርብዎታል፣ ሙያዎን መቀየር ወይም ንብረት መሸጥ ይኖርብዎታል፤ ስለዚህ በተለያዩ ምክንያቶች እውነቱን ለመተግበር ይታገላሉ።

እውነቱን ያያሉ፤ ለመቀበልም ይፈልጋሉ፤ አልጣሉትም። ነገር ግን እርስዎ እንደሚያስቡት ያንን ዋጋ ሳይከፍሉ እውነቱን የሚተገብሩበትን መንገድ ለማግኘት ይታገላሉ። አንዳንድ ጊዜም ይህ እንዲህ ተብሎ ይቀርባል፦ “ይህን እውነት ይህን ወይም ያንን ሰው ሳላስቀይም እንዴት ልተገብረው እችላለሁ?” አብርሃምም ይስሐቅን መሥዋዕት እንዲያቀርብ በታዘዘ ጊዜ እንዲሁ ታግሏል። እውነቱን አልጣለም፤ ነገር ግን እውነቱን ለመተግበር በውስጣዊ ትግሉ አለፈ።

እውነት ሲገለጥ፣ ሰው በጸጋና በፍቅር እውነቱን እንዴት በሕይወቱ እንደሚቀበልና እንደሚተገብር ማሰቡ ስህተት አይደለም። ለምሳሌ፣ “ከእንግዲህ አግኖስቲክ (እግዚአብሔር መኖሩን ወይም አለመኖሩን ማወቅ አይቻልም ብሎ የሚያምን) እንዳልሆንኩ፣ ልቤንም ለኢየሱስ እንደሰጠሁ ለቤተሰቤ እንዴት ልንገራቸው?”

በእንዲህ ያለ ሁኔታ ያለ ሰው፣ ይህ ሁኔታ ለተወሰነ ጊዜ ቢቆይም፣ በውስጡ ሰላም የለውም (አብርሃምም እንዲሁ ነበር)፤ ምክንያቱም እውነትና መንፈስ ቅዱስ ያለማቋረጥ በእርሱ ላይ እየሠሩ ነው። የቀድሞ ልማዶች፣ ትስስሮች፣ የአኗኗር መንገዶችና ተነሳሽነቶች ሲመጡ፣ “ይህ ትክክል አይደለም” በሚል ህሊናው ይወቀሳል። የበለጠ ጭንቀት፣ ውጥረት፣ ስጋት፣ ጫና፣ እንዲያውም ድካምና የአቅም መሟጠጥ (burnout) ይሰማዋል፤ ምክንያቱም በፍርሃት ምክንያት የቆየ ነገርን በአንድ በኩል እየተጣበቀ፣ በሌላ በኩል ደግሞ ከኢየሱስና ከእውነት ጋር በፍቅር ለመሄድ መሞከር እጅግ ያደክማል።

በውሳኔ አለመወሰን ሁኔታ ያሉ ሰዎች፣ ለእውነት ውሳኔ እስኪያደርጉ ወይም እስኪጥሉት ድረስ ይህን የውስጥ ድካም ይቀጥላሉ። ነገር ግን ምንም ዋጋ ቢጠይቅ፣ እውነትን ሲመርጡና በኢየሱስ ሲታመኑ፣ ከፍተኛ ሸክም ከላያቸው ይወርዳል። ልባቸው ከዚያ ትግል ነፃ ይሆናል፤ አንጎላቸውም በእውነት ይለወጣል፤ በዚህም መንፈሳቸው ከእግዚአብሔር ጋር ይበልጥ ይስማማል። በዚያ ጉዳይ ውስጥ ያርፋሉ፤ ግንኙነት፣ ሥልጣን ወይም ውድ ንብረት ቢያጡም፣ በውስጣቸው ደስታ፣ ሰላምና እፎይታ ይሞላቸዋል። ከዚያም ቀጣዩ የእውነት ደረጃ ይመጣል፤ ምክንያቱም ከማያልቅ እውነት ምንጭ ከሆነው ከእግዚአብሔር ጋር ስንኖር፣ የማያቋርጥ የእድገትና የመብሰል ጉዞ ውስጥ እንሆናለን።

ነገር ግን በመጨረሻ የቀድሞውን መንገድ አጥብቀው ከያዙና እውነትን በቀጣይነት ከጣሉ፣ ለእውነት የነበራቸው አጣዳፊነት፣ ስሜታዊነትና ፍላጎት ቀስ በቀስ ይጠፋል፤ በመጨረሻም “እውነትን መከተል ለምን አስፈለገ?” ብለው እስከመጠየቅ ይደርሳሉ።

እውነታ የሚሠራው በዚህ መንገድ ነው፤ ስለዚህም እውነትን ለመቀበል ውሳኔን ማዘግየት አደገኛ ነው (ምንም እንኳን መዘግየቱ እውነቱን በጸጋ ለመተግበር የተሻለውን መንገድ ለማሰብ ቢሆንም)።

ስለዚህ ዛሬ፣ እግዚአብሔር በልብዎ ላይ ያኖረውን ማንኛውንም እውነት ለመተግበር እንዲመርጡ አበረታታዎታለሁ። በዚህም ፈውሱን፣ የአንጎልዎን መልሶ መስተካከል፣ የልብዎን መንጻት፣ የባህሪዎን መለወጥ፣ እንዲሁም በእምነት ለእግዚአብሔር ራሳቸውን ለሚሰጡ ሁሉ የተስፋ የተሰጠውን የተትረፈረፈ ሕይወት ይለማመዱ።