Gdy czterdziestoletnia wędrówka Izraelitów przez pustynię dobiegła końca i stanęli u bram Kanaanu, Jozue — ich przewodnik i następca Mojżesza — usłyszał od Boga takie słowa:

Tylko wzmocnij się i bądź bardzo mężny, abyś pilnował wypełniania wszystkiego według prawa, które nakazał ci Mojżesz, mój sługa. Nie odstępuj od niego ani na prawo, ani na lewo, aby ci się wiodło, dokądkolwiek pójdziesz. (Joz 1:7 UBG)

Jak rozumiesz to polecenie? Co pojawia się w twojej świadomości, gdy słyszysz wezwanie do posłuszeństwa prawu Bożemu? Czy widzisz prawo Boże na wzór naszych ludzkich systemów — jako zbiór narzuconych przepisów, które Bóg nadzoruje i egzekwuje poprzez kary? A może myślisz o prawach, które Stwórca wpisał w samą strukturę rzeczywistości — o prawach fizyki, grawitacji, zdrowia oraz o prawach moralnych?

Czy Boże wezwanie do posłuszeństwa brzmi dla ciebie jak zachęta lekarza, który pragnie, byś żył w zgodzie z zasadami zdrowia, czy raczej jak ostrzeżenie policjanta, który grozi mandatem za przekroczenie prędkości?

Smutnym faktem jest to, że znaczna część chrześcijaństwa przyjęła fałszywe założenie, iż prawo Boże działa tak samo jak prawo ludzkie — jako zbiór wymyślonych przepisów, egzekwowanych poprzez wymierzanie kar. Tymczasem warto zestawić posłuszeństwo oparte na nakazach, groźbach i egzekwowaniu prawa z posłuszeństwem, które rodzi się z miłości i zaufania, znanego również jako wiara. A następnie zastanowić się, w jaki sposób miłość i zaufanie zakorzeniają się w ludzkich sercach i umysłach, prowadząc do prawdziwego posłuszeństwa.

Posłuszeństwo Prawu

Wyobraź sobie, że stoisz u stóp krzyża w chwili, gdy Jezus jest krzyżowany. Rozmawiasz z Kajfaszem i innymi żydowskimi przywódcami religijnymi, którzy szydzą z Chrystusa, dręczą Go i wydają na śmierć. Jak myślisz — jak odpowiedzieliby na następujące pytania:

• Czy ważne jest posłuszeństwo Bogu w ramach przymierza?
  „Absolutnie!” — mogliby odpowiedzieć. „Celem naszego życia jest wierność przymierzu. Wszyscy jesteśmy należycie obrzezani, dokładnie tak, jak nakazuje prawo”.
• Czy ważne jest przestrzeganie prawa Bożego?
  „Oczywiście, że tak. A jeśli ci przestępcy na krzyżach nie umrą wystarczająco szybko, poprosimy Piłata o przyspieszenie ich śmierci, abyśmy mogli zachować szabat zgodnie z przepisami”.
• Czy ważne jest przestrzeganie prawa danego nam przez sługę Bożego Mojżesza?
  „Oczywiście! Całe nasze życie skupia się na skrupulatnym przestrzeganiu prawa”.

A gdybyśmy zapytali ich: „Dlaczego krzyżujecie tego człowieka?”, wyobrażam sobie, że odpowiedzieliby tak:

„Jak sam zauważyłeś, mamy być posłuszni przymierzu, mamy przestrzegać prawa Bożego i praw, które Bóg przekazał nam przez Mojżesza — a ten człowiek nieustannie je łamie! Mojżesz nakazał nam kamienować cudzołożników, a on im przebacza. Mojżesz dał nam prawo do rozwodu, a on twierdzi, że nie powinniśmy z niego korzystać. Mojżesz uczył, by nie pracować w szabat, a on uzdrawia w szabat, a jego uczniowie zrywają kłosy. Mojżesz nakazał rytualne obmycia przed jedzeniem, a on tego od swoich uczniów nie wymaga. Mojżesz nauczał, że prawo musi być egzekwowane, a zło usuwane ze społeczności — i właśnie to czynimy. Jesteśmy przecież dziećmi Abrahama i dziećmi Boga, wiernymi i posłusznymi przymierzu”.

Posłuszeństwo prawu i jego egzekwowanie nie są w stanie przemienić serc ani umysłów; nie potrafią zaszczepić miłości, zaufania, przyjaźni, lojalności czy oddania. Posłuszeństwo żydowskich przywódców, którzy doprowadzili do ukrzyżowania Chrystusa, uczyniło z nich wrogów Boga, choć byli przekonani, że są Jego dziećmi i wykonują Jego wolę.

Apostoł Paweł w Liście do Rzymian podejmuje ten błędny sposób myślenia — skupienie na posłuszeństwie „wobec prawa” — i przeciwstawia mu posłuszeństwo rodzące się z wiary, czyli zaufania. Już na samym początku Listu do Rzymian pisze:

To od Niego otrzymaliśmy łaskę i misję apostolską, by wszystkich pogan prowadzić do posłuszeństwa Jego imieniu przez wiarę. (Rz 1:5 SŻ)

Wiary i zaufania nie da się narzucić, nakazać, wyegzekwować ani ustanowić za pomocą prawa. Zaufanie rodzi się z realnej, uzasadnionej i doświadczonej wiarygodności. Nie zdobywa się go obwieszczeniami, twierdzeniami, edyktami, dyrektywami, nakazami czy rozkazami — a groźby i kary jedynie je niszczą. Spróbuj pozyskać czyjeś zaufanie poprzez nakazy, groźby lub sankcje. To niemożliwe! Narzucone prawo i jego egzekwowanie nie zdobywają serc ani umysłów; przeciwnie, sprawiają, że ci, którzy próbują w ten sposób osiągnąć sprawiedliwość, stają się buntownikami.

Apostoł Paweł poucza nas i wzywa do posłuszeństwa wypływającego z wiary, a następnie wskazuje fundament tej wiary. Pisze:

To (…) co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki. (Rz 1:20 UBG)

Nasza wiara w Boga nie opiera się na samych twierdzeniach, słowach czy edyktach, lecz na rzeczywistości, dowodach i prawdzie. Bóg jest Stwórcą, a Jego prawa rządzą funkcjonowaniem całego stworzenia. Paweł przypomina nam, że Królestwo Boże jest królestwem rzeczywistości — odwiecznych praw projektowych Stwórcy, które podtrzymują naturę. Jako takie, Królestwo Boże nie działa poprzez ustanawianie przepisów i nakładanie kar za ich naruszenie, jak czynią to stworzenia.

Paweł dodaje, że ludzie, którzy nie znają spisanego słowa Bożego, lecz rozumieją rzeczywistość Bożego królestwa prawdy, miłości i wolności — objawioną w prawach projektowych wpisanych w naturę — i w konsekwencji Mu ufają, otrzymują nowe serce i prawego ducha. Wtedy prawo Boże zostaje wypisane na ich sercach, a oni sami stają się uczestnikami nowego, zbawiennego przymierza (Hbr 8:10).

Bo ci, którzy bez prawa zgrzeszyli, bez prawa też zginą, a ci, którzy w prawie zgrzeszyli, przez prawo [Torę] będą sądzeni; (Gdyż nie słuchacze prawa są sprawiedliwi przed Bogiem, ale ci, którzy wypełniają prawo, będą usprawiedliwieni. Gdy bowiem poganie, którzy nie mają prawa, z natury czynią to, co jest w prawie, oni, nie mając prawa, sami dla siebie są prawem. Oni to ukazują działanie prawa wpisanego w ich serca, za poświadczeniem ich sumienia i myśli wzajemnie się oskarżających lub też usprawiedliwiających). (Rz 2:12‑15 UBG)

Paweł pisze, że Boże prawa są wbudowane w samo działanie rzeczywistości i można je rozpoznać w przyrodzie. A jeśli nawet nie poznasz ich w szkole ani nie przeczytasz o nich w książkach, lecz mimo to je cenisz, zgadzasz się z nimi i żyjesz w zgodzie z ich rytmem, dajesz świadectwo, że ufasz Stwórcy. To dowód, że Duch Święty działa w twoim sercu i wypisuje na nim prawo Boże.

Dzięki zwycięstwu Chrystusa Duch Święty napełnia cię Jego życiem — życiem zgodnym z Bożymi prawami projektowymi prawdy, miłości i wolności — i odtwarza je w twoim sercu oraz umyśle. W ten sposób doświadczasz nowego przymierza. A jeśli w takim stanie nie słyszałeś jeszcze imienia Jezusa, nadal jesteś przez Niego zbawiony, ponieważ to On jest Stwórcą, który podtrzymuje naturę. Uzdrowienie, przemiana i odnowa serca oraz umysłu nie mogą dokonać się w żaden inny sposób.

Zwróć uwagę, co Paweł pisze dalej:

Oto ty się nazywasz Żydem, polegasz na prawie, chlubisz się Bogiem; Znasz jego wolę, rozpoznajesz to, co lepsze, będąc pouczony przez prawo; I uważasz się za przewodnika ślepych, za światłość tych, którzy są w ciemności; Wychowawcę bezrozumnych, nauczyciela niemowląt, mając w prawie kształt wiedzy i prawdy. Ty więc, który uczysz drugiego, samego siebie nie uczysz? Ty, który głosisz, że nie wolno kraść, kradniesz? Ty, który mówisz, że nie wolno cudzołożyć, cudzołożysz? Ty, który się brzydzisz bożkami, dopuszczasz się świętokradztwa? Ty, który się chlubisz prawem, przez przekraczanie prawa znieważasz Boga? Ponieważ z waszego powodu, jak jest napisane, poganie bluźnią imieniu Boga. (Rz 2:17‑24 UBG)

Paweł rzuca wyzwanie narzuconemu prawu — legalistycznemu posłuszeństwu. Można to porównać do przemowy skierowanej do lekarzy:

Wy, którzy mianujecie się liderami systemu ochrony zdrowia, polegacie na wiedzy z podręczników medycznych i chełpicie się, że jesteście lepiej wykształceni, bo ukończyliście studia i zdobyliście medyczne kwalifikacje — jeśli uważacie się za przewodników dla chorych i nauczycieli dla niedołężnych tylko dlatego, że posiadacie podręcznik medyczny, to dlaczego sami nie uczycie się żyć zdrowo? Dlaczego nie rzucacie palenia? Dlaczego nie przestajecie pić? Dlaczego nie dbacie o ośmiogodzinny sen?

Wy, którzy brzydzicie się chorobami u innych i chlubicie się swoją wiedzą medyczną, dlaczego hańbicie Boga, łamiąc Jego prawa dotyczące zdrowia we własnym życiu? Jak napisano: przez was Bóg jest fałszywie przedstawiany wśród ludzi.

Po zgromieniu ich za legalistyczne, oparte na przepisach podejście do religii oraz za jednoczesne łamanie Bożych praw, Paweł pisze:

(…) ten, który jest nieobrzezany z natury, a wypełnia prawo, osądzi ciebie, który mając literę i obrzezanie, przekraczasz prawo. (Rz 2:27 UBG).

Paweł mówi, że ci, którzy nigdy nie studiowali medycyny, ale żyją w zgodzie z Bożymi prawami zdrowia, będą potępiać lekarzy, którzy znają podręczniki medyczne, ale łamią prawa zdrowia.

Następnie pisze, że nie chodzi o obrzezanie legalne, behawioralne ani zewnętrzne, ale o rzeczywiste obrzezanie serca przez Ducha — pozbycie się ducha strachu i egoizmu oraz oparcie się na Bożym Duchu Świętym, przyjęcia życia Chrystusa pełnego miłości i zaufania, który prowadzi nas do harmonii z Bożymi prawami projektowymi życia.

Paweł nadal argumentuje, że narzucone prawo, legalistyczna religia i zewnętrzne czyny nie mają mocy zbawczej. Podkreśla, że zbawienie jest rzeczywistością, gdzie Jezus przywrócił ludzkości swoje żywe prawo miłości. W Liście do Rzymian 3 czytamy:

Ale teraz Bóg objawił zdrowy stan człowieka — prawy i doskonały charakter pod każdym względem — który nie wypływa z przestrzegania pisanego kodeksu, lecz jest dokładnie tym, na co wskazywały Pisma i Dziesięcioro Przykazań. Ten doskonały sposób istnienia pochodzi od Chrystusa i jest w nas kształtowany przez Boga, gdy pokładamy w Nim swoją ufność. Nasze zaufanie opiera się na dowodach Jego najwyższej wiarygodności, objawionej w życiu i śmierci Jezusa Chrystusa.

Nie ma żadnych różnic między narodami, ponieważ cała ludzkość jest dotknięta tą samą chorobą — brakiem zaufania, strachem i egoizmem — które wypaczają charakter i oddalają nas od chwalebnego ideału Boga dla człowieka. Jednak wszyscy, którzy pragną uzdrowienia, otrzymują je za darmo, z łaski, od Boga. Bóg posłał Jezusa jako naszą drogę i środek odnowy.

Teraz, dzięki zaufaniu zakorzenionemu w dowodach Bożego charakteru objawionych w życiu i śmierci Chrystusa, możemy przyjąć Lekarstwo, które On nam zapewnił. Bóg uczynił to, aby ukazać swoją prawość i dobroć — bo w swojej cierpliwości przez pewien czas powstrzymywał ostateczne konsekwencje naszego odejścia od Jego planu życia — a mimo to był fałszywie oskarżany o niesprawiedliwość. Uczynił to, aby objawić, że jest prawy i dobry, i aby mógł być rozpoznany jako prawy, gdy uzdrawia tych, którzy ufają Jezusowi. (Rz 3:21‑26 REM).

Widzimy ten wątek przewijający się przez cały List do Rzymian, a w rozdziale 14 autor podsumowuje sedno problemu grzechu:

Wszystko bowiem, co nie jest z wiary, jest grzechem. (Rz 14:23 UBG)

To jest sedno sprawy, główna kwestia, punkt wyjściowy — klucz do zbawienia. W jednym zdaniu: grzech to brak zaufania do Boga. Adam i Ewa w ogrodzie Eden przestali ufać Bogu, a to sprawiło, że ich duch miłości i zaufania przemienił się w ducha lęku i egoizmu. Lęk i egoizm prowadzą człowieka do działania we własnym interesie, w trybie obrony własnej — a to właśnie jest egoizm, cecha stojąca w całkowitej sprzeczności z miłością.

Z powodu grzechu Adama rodzimy się z duchem lęku i egoizmu, a zbawienie wymaga odrodzenia w Duchu Jezusa — Duchu miłości i zaufania — oraz życia Jego życiem. Tego nie da się osiągnąć poprzez narzucone prawo ani jego egzekwowanie. W rzeczywistości narzucone prawo rodzi jeszcze więcej strachu, a mniej zaufania i miłości. Fałszywe przekonanie, że prawo Boże działa tak samo jak prawo ludzkie, prowadzi do legalistycznych form religii, takich jak ta, która doprowadziła Żydów do ukrzyżowania Chrystusa. Zbawienie jednak wymaga odrodzenia.

Posłuszeństwo, którego pragnie Bóg, nie polega na konformistycznym przestrzeganiu przepisów, lecz na posłuszeństwie kochających przyjaciół — ludzi, których serca zostały przemienione z nieufności, strachu i egoizmu w prawdę, miłość i zaufanie. Taka przemiana jest możliwa jedynie dzięki Bożym metodom prawdy i miłości. Dlatego Biblia mówi:

Nie dzięki mocy ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu Duchowi to się stanie – mówi Pan Zastępów. (Za 4:6 BW)

Bóg nie może odnieść zwycięstwa przemocą ani siłą; nie może wpisać miłości i zaufania do ludzkich serc i umysłów wbrew naszej woli. Może to uczynić jedynie poprzez swojego Ducha prawdy i miłości.

Prawdziwe posłuszeństwo rodzi się z miłości i zaufania do Boga — z serca odrodzonego i poruszanego Duchem Chrystusa.

Dlatego zachęcam Cię, by odrzucić kłamstwo, że prawo Boże działa tak samo jak prawo ludzkie, i by czcić Boga jako Stwórcę, którego prawa są prawami projektowymi wpisanymi w samo funkcjonowanie rzeczywistości. A jeśli jeszcze tego nie uczyniłeś, otwórz przed Nim swoje serce, abyś mógł odrodzić się do obfitego życia — w prawdziwym posłuszeństwie miłości i zaufania.