“ሕግህን ፈጽሞ አልረሳውም፤ በእርሱ ሕይወት ሰጥተኸኛልና። እኔ የአንተ ነኝ፤ሥርዓትህን ፈልጌአለሁና፤ አድነኝ ።” (መዝሙር 119፥93–94)

እግዚአብሔር በሕጉ አማካኝነት ሕይወት እንደሚሰጠን አስበው ያውቃሉ? ይህን መዝሙር እወደዋለሁ፤ ምክንያቱም እውነታን ይገልጣል። ከፈጣሪው የፍጥረት ሥርዓት (design law) ጋር በመስማማት ብቻ ሕይወትና ጤና እንደምናገኝ ያስረዳል።

የጤናን ሕጎች እየጣስን ጤናችንን ማቆየት አንችልም። በተቃራኒው ደግሞ፣ ከእነዚያ ሕጎች ጋር ስንስማማ የሚመጣውን ፈውስ ማስቀረት አንችልም። መዝሙረኛው ይህንኑ እየገለጸ ነው። ሕይወትን የሚሰጥ የሕግ አይነት ደግሞ የፍጥረት ሥርዓት ሕግ ብቻ ነው፤ ፈጣሪው በእውነታ አሠራር ውስጥ ያኖረው ሕግ።

መዝሙረኛው እዚህ ላይ እንደ ሰዎች የሚያወጡትን፣ በፍርድና በቅጣት የሚያስፈጽሙትን ሕግ እየተናገረ አይደለም። ለምን? ምክንያቱም ጤናን የሚሰጥ ሕግ ማውጣት አይቻልም። ለ20 ዓመት በየቀኑ ሁለት ጥቅል ሲጋራ እያጨሱ ከዚያም ፓርላማ ወይም ኮንግረስ ጤናማ ሳንባ አለዎት ወይም ሲጋራ ለጤና ይጠቅማል የሚል ሕግ ቢያወጣም፣ እውነታውን አይለውጥም።

የእግዚአብሔር ሕጎች የፍጥረት ሥርዓት ሕጎች ናቸው፤ በእውነታ አሠራር ውስጥ የተገነቡ መርሆች ናቸው። ከእነርሱ ጋር ስንስማማ ነፃነትን ይሰጡናል። እንደ ያዕቆብም እንዲህ ተጽፎአል፦ “ነፃነትን የሚሰጥ ፍጹም ሕግ” (ያዕቆብ 1፥25)።

ለምንድን ነው ነፃነትን የሚሰጠው የፍጥረት ሥርዓት ሕግ ብቻ ሲሆን፣ በሰው የተጫነ ሕግ አይሰጥም?

ምክንያቱም እውነታ እንዴት እንደምትሠራ ስለሆነ። በሰው የተጫኑ ሕጎች ሁልጊዜ ነፃነትን በመገደብ ይሠራሉ፤ “ይህን አታድርግ፤ ያ ሕገ-ወጥ ነው፤ ሕጉን ከጣስክ ቅጣት ይኖራል” ይላሉ።

ነገር ግን የፍጥረት ሥርዓት ሕግ—የጤናና የሕይወት ሕግ—ሲተገበር ብርታትን፣ ችሎታን፣ እድገትን፣ መስፋፋትን፣ እና እያደገ የሚሄድ ነፃነትን ይሰጣል።

የፍጥረት ሥርዓትን ሕግ በመጣስ ሰው ራሱን ወደ ባርነት ያስገባል፣ ነፃነቱንም ያጣል። ይህን የጠፋ ነፃነት ደግሞ በሰው ሕግ ወይም በሕግ ማስፈጸም መመለስ አይቻልም።

ለምሳሌ፣ በየቀኑ ጤናማ ያልሆነ ምግብ ብቻ እየበሉና ፈጽሞ ሳይንቀሳቀሱ የጤናን ሕግ ቢጥሱ፣ ወፍራም ይሆናሉ፣ አካላዊ ብቃታችሁ ይቀንሳል፣ ነፃነታችሁም ይጠፋል። ደረጃ መውጣት፣ መሮጥ፣ ከልጆቻችሁ ጋር መጫወት እና በብዙ የሕይወት እንቅስቃሴዎች መሳተፍ እንደ ቀድሞው አይቻላችሁም። በተቃራኒው ግን፣ ከጤና ሕጎች ጋር በተስማማችሁ መጠን፣ የምትያዙት ነፃነት ይበልጣል።

በመንፈሳዊውም ዓለም እንዲሁ ነው።

ለመንፈሳዊ ጤና የፍጥረት ሥርዓት ሕጎች

የፍቅርን ሕግ በመዋሸት፣ በማታለል፣ በመስረቅ፣ ሌሎችን በመበዝበዝ ወይም በመጠቀምና በመቆጣጠር ከጣስህ፣ እግዚአብሔር እውነታን እንድትሠራ እንደ አደረጋት ከዚያ ሥርዓት ትርቃለህ። በዚህም ሂደት ውስጥ መበላሸትን፣ ፍርሃትን፣ የጥፋተኝነት ስሜትን፣ እና ኀፍረትን በራስህ የአእምሮና የነርቭ ሥርዓት (ኒውሮባዮሎጂ) ውስጥ ታቀርጻለህ።

እነዚህ መዛባቶችና መበላሸቶች የአእምሮህ የግንዛቤ ሞዴል አካል ይሆናሉ። በራስህ ውስጥ የቀረጽከው ይህ ማጣሪያ እውነታን የምታይበትንና ሕይወትን የምትተረጉምበትን መንገድ ይቀይራል። ደግነት እንደ ድካም ይታያል፤ ስጦታ በጥርጣሬ ይቀበላል፤ እውነትን የሚናገር ሰው እንደ አደገኛ ይቆጠራል፣ እንደ ጠላትም ይከሰሳል።

ስህተትን፣ “ጠንካራው ብቻ ይተርፋል” የሚለውን አስተሳሰብ፣ እና የእውነትን መዛባት እያቀረጽህ በቀጠልህ መጠን፣ እግዚአብሔር እውነታን እንድትሠራ ከፈጠረበት ሥርዓት ይበልጥ ትርቃለህ። በዚህም ሰላምን አታገኝም፤ ይልቁንም ከእውነታ ሲርቅ በተፈጥሮ የሚመጣውን ሥቃይና መከራ ትለማመዳለህ።

ጭንቀትና ፍርሃት፣ የጥፋተኝነት ስሜትና ኀፍረት፣ በግንኙነትና በሥነ-ልቦና ያሉ ችግሮች ይከሰታሉ። እነዚህም በእውነትና በፍቅር ከእግዚአብሔር ጋር በመስማማት በእውነት ጤናማ ካልሆኑ፣ የሚሠቃየው ነፍስ ከእግዚአብሔር ሥርዓት ውጭ ሲኖር በተፈጥሮ የሚመጣውን ሥቃይ ለማሳነስ የተለያዩ የሐሰት መጽናኛዎችን ይፈልጋል።

እነዚህ መንገዶች ግን ስህተትን የበለጠ ከማስረጽ ውጭ ሌላ ጥቅም የላቸውም። በመጨረሻም ራስህ የሠራኸው እስረኛ ትሆናለህ፤ እንደ የአልኮል ሱሰኛው ሰው በመካድና በተዛባ አስተሳሰብ ራሱን የሚያስር፣ ወይም እንደ ኃጢአተኛው ሰው ከእግዚአብሔር ራሱን ለመደበቅ በፈጠረው የሕጋዊነት የተዛባ ትምህርት ውስጥ ራሱን የሚያስር፣ ይህም የፍርሃትን መንፈስ ሕያው አድርጎ የሚያቆይ ነው።

ሕግ በመሠረቱ ሁለት ዓይነት አለ፤ አንደኛው ሕይወትና እውነታ የተመሠረቱበት የእግዚአብሔር ሕግ ነው፤ ሁለተኛው ደግሞ ፍጥረታት የሚፈጥሩት የተጫኑ ሕጎች ሲሆኑ፣ እነዚህም ሁልጊዜ በቅጣት አማካኝነት መተግበርን ይፈልጋሉ።

እውነት ነው፣ አንዳንድ ጊዜ አፍቃሪና ደግ ሰው ያልበሰሉ፣ ዕውቀት የጎደላቸው፣ እንደ ሕፃናት ያሉ ወይም ዓመፀኛ ሰዎችን ለመጠበቅ ሰው ሠራሽ ደንቦችን ሊያወጣ ይችላል። እነዚህም ደንቦች ከተላለፉ ሰው ሠራሽ ውጤቶችን (ተግሣጽን) ያስከትላሉ።

እንዲህ ያሉ ተጨማሪ “ሕጎች” ወይም “ደንቦች” የሚሰጡት በፍቅር ነው፤ ምክንያቱም ያልበሰሉ ሰዎች ገና ያልተረዱትን የፍጥረት ሥርዓት ሕግ በመጣሳቸው ራሳቸውን እንዳይጎዱ ለመጠበቅ ነው። ለምሳሌ፣ ወላጆች ልጆቻቸው ምን ዓይነት ምግብ እንዲበሉ ወይም እንዳይበሉ፣ ጥርሳቸውን እንዲቦርሹ፣ በመንገድ ላይ እንዳይጫወቱ እና ሌሎች ብዙ ደንቦችን ያስቀምጣሉ። እነዚህ ደንቦች ራሳቸው እውነታ አይደሉም፤ ይልቁንም የእውነታን ሕግ በመጣስ የሚመጣውን ጉዳት ለመከላከል የተደረጉ ጊዜያዊ ጥበቃዎች ናቸው።

ለዚህ ምክንያት ነው እግዚአብሔር ተጨማሪ ሕጎችን፣ አሥርቱን ትእዛዛትና የሥርዓተ መሥዋዕት ሕጎችን ጨምሮ፣ የሰጠው። ሕዝቡ ዓመፀኛ፣ ዓመፃ የሞላበት፣ ያልበሰለና ራስ ወዳድ ነበር፤ ስለዚህም እንደ ልጆች የወላጅ እንክብካቤና ጥበቃ ያስፈልጋቸው ነበር። ይህም መንግሥቱ በሰው ሠራሽ ደንቦች ስለሚመራ ሳይሆን፣ በፍቅርና በእውነት ስለሚመራ ነው፤ እግዚአብሔርም ሰዎች ራሳቸውን ሲያጠፉ ዝም ብሎ እንዲመለከት በጣም ይወዳቸዋል፤ ስለዚህ ሊያድናቸው ይሞክራል።

በክርስቶስ ውስጥ የበሰሉ ሰዎች (ዕብራውያን 5፥14) የተጻፈው ሕግ በእኛ ያልበሰለነት ምክንያት እንደ ተጨመረ ያስተውላሉ (ገላትያ 3)፤ ልክ እንደ ወላጅ ልጁ ጥርሱን እንዲቦርሽ ደንብ እንደሚያወጣ። ይህ የሆነው የእግዚአብሔር መንግሥት ሕጋዊ ሥርዓት ስለሆነ አይደለም። መንግሥቱ በእውነታ ላይ የተመሠረተ ነው፤ ሁሉም ነገር ከእርሱ ጋር በመስማማት እንዲሠራ እንደ ተፈጠረ ይሠራል።

ነገር ግን በኃጢአት በሽታ የታመሙ ሆነው የሚቀሩ፣ ልባቸውንና አእምሮአቸውን በእውነት ላይ ለተመሠረተው የፍቅርና የመተማመን መንፈሱ እንደገና እንዲወለዱ ለእግዚአብሔር እጅ ለመስጠት የማይፈቅዱ ሰዎች፣ በፍርሃትና በራስ ወዳድነት መኖራቸውን ይቀጥላሉ። በአስተሳሰባቸውና በአኗኗራቸውም ውስጥ ስህተትንና ሐሰትን መቅረጻቸውን ይቀጥላሉ።

ነገር ግን ምንም ዓይነት ምናባዊ ነገር፣ ሐሰተኛ እምነት ወይም የግል አመለካከት—ሰውየው “የእኔ እውነት” ቢለው፣ ወይም “መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነት” ወይም “የእግዚአብሔር እውነት” ብሎ ቢጠራውም—እውነታን ሊለውጥ አይችልም።

ስለዚህ ስህተትን የሚያቀርጹ ሰዎች ሁልጊዜ ከእውነታ ጋር ይጋጫሉ። ይህም ማለት ስህተታቸው በሕይወታቸው ይገለጣል፤ በእድገት እጦት፣ በሥቃይ፣ በመከራ፣ በጭንቀት፣ በችግር ይታያል። ምክንያቱም ሕይወት የሚኖረውና የሚያድገው ከእግዚአብሔር የፍጥረት ሕጎች ጋር በመስማማት ብቻ ነው፤ መዝሙረኛውም ይህንኑ ይናገራል።

እንግዲያስ ስህተትን በራሳቸው ውስጥ የሚያቀርጹ ሰዎች ምን ይሆናሉ? ነገሮች መፍረስ ይጀምራሉ፤ የፈጠሩት ምናባዊ ሥርዓት አይሠራም። ሀብታሙ ወጣት ገዥ፣ ሀብታም ስለነበረ ከእግዚአብሔር ጋር ትክክለኛ ግንኙነት አለኝ ብሎ የነበረው እምነት አልሠራለትም። ሰላም አልነበረውም፤ የጎደለው ነገር እንዳለ ያውቅ ነበር። ስለዚህም ወደ ኢየሱስ መጥቶ “ምን ይጎድለኛል?” ብሎ ጠየቀ።

ይህ እውነት (እውነታ) ከተዛባው አስተሳሰብ ጋር ሲጋጭ ለለውጥ፣ ለንስሐ፣ እውነትን ለመቀበልና ለፈውስ ዕድል ይሰጣል። ነገር ግን ሰዎች ንስሐ ካልገቡ፣ ከእውነታ ጋር ስላልተስማሙ ነገሮች ሲፈርሱባቸው፣ የበለጠ ፍርሃት፣ የበለጠ ጭንቀት፣ የበለጠ ሥቃይ ይሰማቸዋል። ከዚያም ሥርዓትን፣ መረጋጋትን፣ ደህንነትንና ጥበቃን ይፈልጋሉ። ስለዚህም ራሳቸውንና ሌሎችን ለመቆጣጠር ሁልጊዜ ወደ ደንብና ደንብ ማስፈጸም ይመለሳሉ።

ለምሳሌ፣ የአልኮል ሱሰኛ ሰው “ከቀትር በፊት አልጠጣም” የሚል ደንብ ያወጣል፤ በዳይ ባል ወይም ሚስት “አካላዊ ድብደባ የለም” የሚል ደንብ ያወጣል፣ ነገር ግን በቃልና በስሜት መጎዳትን ይቀጥላል። አንዳንድ ክርስቲያኖችም ስለ ሰንበት አጠባበቅ “ይህን ማድረግ አይፈቀድም፣ ያንንም ማድረግ አይቻልም” የሚሉ ደንቦችን ያወጣሉ።

ነገር ግን ይህ ሥርዓት ሐሰተኛ ነው፤ በሕግና በሕግ ማስፈጸም ጽድቅን ለማግኘት የሚያደርጉት ጥረትም የተሳሳተ ነው። እውነታ እንዲህ አትሠራም። ይህ መንገድ የበለጠ አለመተማመንን፣ ፍርሃትን፣ ዓመፅን፣ የራስን ነፃነትና ልዩነት ማጣትን፣ እንዲሁም ግጭትንና መከፋፈልን ብቻ ያመጣል።

እንዲህ ያሉ ሥርዓቶች ይወድቃሉ፤ ምክንያቱም ልብን ሊለውጡ ወይም የአእምሮን የነርቭ አውታረ መረቦች እንደገና ሊያደራጁ አይችሉም። ለምን? ምክንያቱም በራሳቸው ፍርሃትና ራስ ወዳድነት ከእግዚአብሔር፣ ከማይጠፋው የእውነት ምንጭ፣ ተለይተዋል። ስለዚህ የሚያቀርጹት ስህተትን ብቻ ነው፤ የተዛባውን ለመተካት እውነት የላቸውም፤ ፍርሃትንና አለመተማመንን ለመተካትም ፍቅር የላቸውም። ስለዚህ ወደ ከፍተኛ ተስፋ መቁረጥና እንደ መዳን የሚመስሉ ነገር ግን የማያድኑ መንገዶች ይወርዳሉ።

ይህ በታሪክ ውስጥ በተደጋጋሚ የታየው እውነታ ነው፤ ደንብና ደንብ ማስፈጸምን ደህንነትና መረጋጋት ለማስገኘት እንደ ዘዴ ሲጠቀሙ የሚያስከትለው ውጤት ይህ ነው። ይህ ዘዴ በልብ ውስጥ የተቀረጸውን ስህተት ማረም አይችልም፤ ከዚህ ይልቅ ያሰፋዋል፣ እውነተኛውን መዳንና ፈውስም ያደናቅፋል።

ቤተ ክርስቲያንና በሰው የተጫነ ሕግ

የክርስትናን ታሪክ ተመልከቱ። ክርስትና ኢየሱስ እንዳስተማረው ሲተገበር—ማለትም እውነት በፍቅር ሲቀርብ፣ ሰዎች በነፃነት ሲተዉ፣ በሕግና በሕግ ማስፈጸም ሳይሆን በመዝራትና በማጨድ (የፍጥረት ሥርዓት ሕግ) መርህ ሲመራ—በዚያ ቦታ የልብ ለውጥ፣ አንድነት፣ ፍቅር፣ እድገትና ፈውስ ይታያሉ።

ነገር ግን ቤተ ክርስቲያን በሰው የተጫነ ሕግን በተቀበለች ጊዜ፣ እንዲሁም የእግዚአብሔር ሕግ እንደ ሰዎች ሕግ እንደሚሠራ ማስተማር በጀመረች ጊዜ፣ ሥርዓቱ ጨቋኝ፣ የሚከፋፍል፣ የተበታተነ ይሆናል፤ ነፍሳትም ይጠፋሉ።

ስለዚህ ነው በራእይ 14 የተመዘገበው የመጨረሻው የምሕረት መልእክት፣ ሰዎች ሰማይን፣ ምድርን፣ ባሕርንና የውኃ ምንጮችን የፈጠረውን እግዚአብሔር እንደ ፈጣሪ እንዲያመልኩ የሚጠራቸው። ይህም ሁሉም የእርሱ ሕጎች የፍጥረት ሥርዓት ሕጎች መሆናቸውን እንድንረዳ ይጠይቃል።

እንዲሁም “ባቢሎን” ተብሎ ከተገለጸው ሥርዓት እንድንወጣ ይጠይቃል። ባቢሎን በሕጋዊ ሥርዓቷ የምትታወቅ ናት፤ በናቡከደነፆርም የተመሰለች ናት። እርሱ የሰማይን አምላክ ካመነ በኋላ፣ ማንም በእርሱ ላይ ክፉ ቃል ቢናገር እንዲገደል ሕግ አወጣ። ይህ ሥርዓት የሰማይን አምላክ ራሱ ሕጎችን የሚፈጥርና እነዚያን ሕጎች በቅጣት የሚያስፈጽም ገዥ አድርጎ የሚያቀርብ የሃይማኖት እምነት ሥርዓት ነው።

መጽሐፍ ቅዱስ ስለዚህ ሥርዓት “ወድቃለች፣ ወድቃለች” ይላል። ይህም የሐሰት ሥርዓቶች ሁሉ፣ የተሳሳተ አስተሳሰብ ሁሉ፣ ከእውነታ የሚያፈነግጥ መንገድ ሁሉ በተፈጥሮ የሚያመጣው የመበታተንና የመፍረስ ውጤት ነው። ሥርዓቱ በራሱ ብልሹነት ክብደት ሥር ይወድቃል፤ ነገር ግን ነፃ ለሚኖሩ፣ እውነትን ለሚያስፋፉ፣ ፈጣሪያችንንና ዘላለማዊ ወንጌሉን ለሚያበስሩ ሰዎች ቅጣት ለመስጠት ተጨማሪ ሕጎችንና የሕግ ማስፈጸሚያዎችን ማውጣቱን ይቀጥላል።

ወደ እውነታ ስንመለስ፣ ፈጣሪ እግዚአብሔርን ስናመልክ፣ ሕጎቹም ሕይወት የተገነባባቸው የፍጥረት ሥርዓት ሕጎች መሆናቸውን ስንረዳ፣ ኃጢአት ከሕይወት መራቅ እንጂ የሕግ ችግር እንዳልሆነ እንገነዘባለን። በእውነቱ ገዳይ ችግር ነው። በአዳም ምክንያት በመተላለፍና በኃጢአት ሞተናል። ከተወለድን ጀምሮ ወደ ሞት የሚያመራ ሁኔታ ይዘን ተወልደናል። ይህ ሁኔታ መድኃኒት ካላገኘ፣ የተሳሳተ አስተሳሰብን ማጠናከሩን ይቀጥላል፤ በመጨረሻም ወደ መበታተንና ሞት ይመራል። እንደ ገላትያ 6፥8 እንደሚናገረው፣ ለወደቀ ተፈጥሮአቸው የሚዘሩ ከዚያው ተፈጥሮ ጥፋትን ያጭዳሉ። እውነታ የምትሠራው እንዲህ ነው።

መዳን በእግዚአብሔር ወይም በሕጉ ላይ ምንም ለውጥ አያመጣም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔርም ሕጉም ፍጹማንና ነቀፋ የሌለባቸው ናቸው። መዳን የሚሠራው በኃጢአተኞች ላይ ነው፤ እነርሱ በመንፈሳዊ ሞት የተያዙና በኃጢአት የታመሙ ናቸው። መዳን በኢየሱስ ክርስቶስ አማካይነት እግዚአብሔር የእርሱን መለኮታዊ ሕግ፣ የእርሱን የፍጥረት ሥርዓት ሕግ፣ በልባችንና በአእምሮአችን የሚጽፍበትና ወደ ጽድቁ የሚመልሰን ዕቅድና ሂደት ነው (ዕብራውያን 8፥10፤ 2ኛ ቆሮንቶስ 5፥21)።

መዝሙረኛው እንደሚናገረው፣ እግዚአብሔር የእርሱን ሥርዓቶች፣ ሕያው ሕጉን፣ የእውነትና የፍቅር መለኮታዊ መርሆችን በውስጣችን በመመለስ ወደ ሕይወት ይመልሰናል። ይህም የሚቻለው በእርሱ ላይ እንድንታመን ልባችን ሲሸነፍ፣ በቅዱስ መንፈሱ ዳግመኛ ስንወለድ፣ እና ክርስቶስ በነፃ ያዘጋጀልንን ስንቀበል ብቻ ነው። ይህ ሲሆን፣ ኢየሱስ ስላደረገው ሥራ የተነሳ፣ አዲስ ልብና ትክክለኛ መንፈስ እንቀበላለን። ለእግዚአብሔር በትሕትና ተገዥ ሆነን “አዎን” ስንል፣ በውስጣችን ያለው ሰው በእውነት እንደገና ይፈጠራል፤ እንደገና ይቀረጻል፣ እንደገና ይጻፋል። ይህ እውነታ ነው።

“የእግዚአብሔር ሕግ ፍጹም ነው፤ ነፍስንም ያድሳል።” (መዝሙር 19፥7)

ይህ የፍጥረት ሥርዓት ሕግን የሚገልጽ እውነታ ነው። ለምሳሌ፣ ፕላስቲክ ከረጢት በራስህ ላይ አስረህ የመተንፈስን ሕግ ብትጥስ ምን ይሆናል? የተለያዩ የአካል ምልክቶች ይከሰታሉ፤ በመጨረሻም ወደ ሞት ያመራል። ለምን? ምክንያቱም የእግዚአብሔርን የፍጥረት ሥርዓት ሕግ መጣስ ሰውን ከሕይወት ጋር ከሚኖረው ስምምነት ያወጣዋል። በዚህ ውስጥ ምንም የሕግ ሂደት የለም፤ ምርመራ የለም፣ ፍርድ የለም፣ በሰው የሚጣል ቅጣት የለም። ነገር ግን ሞት እየቀረበ ነው። አንድ የሚወድህ ሰው ከመሞትህ በፊት ቢያገኝህና ከራስህ ላይ ከረጢቱን ብቻ ቢያወጣና እንደገና ከመተንፈስ ሕግ ጋር በስምምነት ቢያኖርህ ምን ይሆናል? ሕይወትህ ይመለሳል! የእግዚአብሔር ሕግ ፍጹም ነው፤ ያድሳል፤ ለነፍስ ሕይወት ይሰጣል። ይህ እውነታ ነው፤ ይህ የእግዚአብሔር የፍጥረት ሥርዓት ሕግ ነው፤ እግዚአብሔርም አሁን በውስጣችሁ ሊያከናውነው የሚፈልገው ይህንኑ ነው። ነገር ግን የ”በሰው የተጫነ ሕግ” ውሸቶች ይህንን ይከለክላሉ። እነዚህ ውሸቶች ያልተለወጠው በፍርሃት የተሞላ ልብ ከእግዚአብሔር ራሱን ለመደበቅና ለመከላከል የሚፈጥራቸው የሥነ-ልቦና መከላከያዎች ናቸው። ሰዎች የሚፈጥሯቸውና በአእምሮአቸው ውስጥ የሚያስቀምጧቸው እነዚህ የሐሰት ሥነ-መለኮታዊ አስተሳሰቦች የሐሰት ደህንነት ስሜት ይሰጧቸዋል፤ በእውነቱ ግን እግዚአብሔርን እንዳያዩ ያደርጋቸዋል። አፍቃሪውን አዳኛችንን አያዩም፤ ይልቁንም የሞት ምንጭ የሆነውን ሐሰተኛና ጨካኝ ሕጋዊ አምላክ ያያሉ።

ስለዚህ ፈጣሪ እግዚአብሔርን ለማምለክ እንድትመለሱ እጋብዛችኋለሁ። የእግዚአብሔር ሕጎች የሕይወት ሕጎች መሆናቸውን ተቀበሉ፤ እግዚአብሔርን የሚያዛቡና ልቦችን በፍርሃት ውስጥ የሚያስቀሩ ሁሉንም በቅጣትና በሕጋዊነት ላይ የተመሠረቱ የሐሰት አስተሳሰቦች እምቢ በሉ። ምክንያቱም እውነትን ተቀብለህ ልብህን ለእግዚአብሔር ስትከፍት፣ እርሱ ሕጉን በውስጥህ ይጽፋል፤ አዲስ፣ የተትረፈረፈ፣ ነፃ የሆነ ሕይወትም ታገኛለህ፤ መዝሙረኛው እንደተናገረው በትክክል እንዲሁ።