መንፈሳዊ ሕይወታችን ሲዳከም፣ በእውነት እድገት ማድረግን እናቆማለን፤ በምትኩም በተመሠረቱ የእምነትና የአስተምህሮ ሥርዓቶች፣ በባህል፣ እና ከዚህ ቀደም በተገለጡ እውነቶች ላይ በመታመን እንረካለን። ነገር ግን፣ ይህ ድርጊት—ምንም እንኳን ቀደም ሲል በተገለጡ እውነቶች (ሐሰቶች ሳይሆኑ) ላይ ተጣብቆ መቆየት ቢሆንም—በመጨረሻ መንፈሳዊ መበስበስን፣ ውድቀትን እና የልብ መደንደንን ያመጣል። ለምን?

ምክንያቱም እውነታ የሚሠራበት መንገድ እንዲህ ስለሆነ ነው።

እግዚአብሔር ወሰን የሌለው ነው፤ የእውነት ወሰን የሌለው ምንጭም እርሱ ነው። ከእርሱ ጋር እውነተኛ የፍቅርና የመታመን ግንኙነት የገቡ ሰዎች የሕፃናትን የመሰለ ልብ አላቸው፤ ይህም ልብ የእግዚአብሔርን ልዕልና እና የራሳቸውን ውሱንነት ያውቃል። ስለዚህም በሕያው እና በሚያድግ ግንኙነት ውስጥ ይኖራሉ፤ ለጽድቅ ይራባሉ ይጠማሉ። ይህም ማለት ማደግን፣ ወደፊት መግፋትን፣ እና በእውነት ውስጥ ያለማቋረጥ አዳዲስ ግኝቶችን፣ ጥልቅ እውቀትን፣ መረዳትን፣ ማስተዋልን እና ልምምድን ማግኘትን ይወዳሉ ማለት ነው።

ይህን በግልጽ ልናገር፤ እግዚአብሔር ወሰን የሌለው ነው፤ እኛ ግን ውሱኖች ነን። መቼም እግዚአብሔር አንሆንም። ስለዚህ፣ ከፈጣሪያችን ጋር ያለው እውነተኛ አዳኝ ግንኙነት የማያቋርጥ እድገትና መሻሻል ወደሚኖርበት ሁኔታ መግባት ማለት ነው። የሕይወታችን መሠረታዊ ሁኔታ በቀጣይነት በማደግ፣ በመጎልበት፣ በመብሰል እና በመስፋፋት ይገለጻል። ለዘላለም መማርን አናቆምም፤ በእውነትና በእውነታ ያለንን ግንዛቤ ማሳደግን አናቆምም፤ በእውነት ውስጥ ማደግን ፈጽሞ አናቆምም።

ለዚህ ነው የአድቬንቲስት መሥራቾች ከመጽሐፍ ቅዱስ በስተቀር ሌላ መደበኛ የእምነት መግለጫ (Creed) ሊኖረን እንደማይገባ የቆሙት። ምክንያቱም መጽሐፍ ቅዱስ የወሰን የሌለው እግዚአብሔር የተነፈሰ ቃል ስለሆነ፣ በውስጡ ያለውን የእውነት ጥልቀት ፈጽሞ ልንመረምረው አንችልም። ስለዚህ መሥራቾቹ፣ “የእምነት መግለጫ” ወይም “መሠረታዊ እምነቶች” ከመጽሐፍ ቅዱስ ተለይተው ወደ በተወሰኑ የትምህርት ዝርዝሮች ሲለወጡ የሚመጣውን መንፈሳዊ መቆም፣ መድከም እና ውድቀት ለመከላከል ፈለጉ። በትርጉሙ፣ የእምነት መግለጫ ወይም የመሠረታዊ አስተምህሮዎች ዝርዝር—ምንም እንኳን ከመጽሐፍ ቅዱስ የተወሰደ እና ከእርሱ ጋር የሚስማማ ቢሆንም—በእውነቱ ከፊል፣ ውሱን እና የወሰን የሌለውን እውነት በከፊል ብቻ የሚያሳይ ነው፤ ስለዚህም ሁልጊዜ ያልተሟላ ይሆናል።

የእምነት መግለጫ ወይም የመሠረታዊ እምነቶች ዝርዝር ስንፈጥር፣ እነዚያ እምነቶች ራሳቸው እውነታ ናቸው፣ የተሟላው እውነት ናቸው የሚል አመለካከት ውስጥ የመግባት አደጋ አለ። በዚህም ምክንያት ይፋዊውን የእምነት መግለጫ የሚፈታተኑ አዳዲስ ሐሳቦችን በመፍራት የሚቆም አስተሳሰብ እናዳብራለን። ራሳችንን ጻድቃን መስለን፣ መመዘኛዎቹን እየጠበቅን፣ የእምነት ምልክቶችን እየተከላከልን እንዳለን እናስባለን፤ በእውነቱ ግን ቀደም ሲል የያዝነውን ነገር ይበልጥ ትክክለኛ በሆነ ግንዛቤ የሚያዳብር ወይም የሚተካ አዲስ ብርሃንን እንቃወማለን።

እንዲህ ዓይነቱ አስተሳሰብ “እውነቱ በእኛ አለ” ወይም “ይህ ነው እውነቱ” የሚል ስሜት ያመጣል። ይህም በአሁኑ ጊዜ የምናምነውን ለመጠበቅ ወደ መከላከልና ወደ ጥንቃቄ ይመራናል፤ ከዚህ ይልቅ ቀጣዩን የእውነት እድገት፣ በእግዚአብሔር ጋር ባለን ግንኙነት የሚገለጠውን ቀጣይ ሰማያዊ ብርሃን ለመፈለግ ማጥናትን እንተዋለን። ይህ ሲሆን ግን፣ ስህተትን እናጸናለን፤ በውስጣችን የነበረው ብርሃን፣ አንድ ጊዜ ያመንነው እውነት፣ ወደ ጨለማ ይለወጣል። ለምን?

እግዚአብሔር ወሰን የሌለው የእውነት ምንጭ ስለሆነ፣ ማንኛውም ፍጡር ከእግዚአብሔር የሚመጣውን የማያቋርጥ አዲስ መገለጥ ከተለየ እና አዳዲስ ልምምዶችን ለመረዳት በቀደሙት ግንዛቤዎች ብቻ ከተጣበቀ፣ ስህተትን ወደ አስተሳሰቡ ያስገባል። ይህም መጀመሪያ ኃጢአት በሌለበት ሁኔታ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ፊት ለፊት በነበረ ግንኙነት ውስጥ እንደነበረው ሉሲፈር እንኳ ይሆናል። ሉሲፈር፣ በትዕቢት ራሱን ስለ እውነት የመጨረሻው ባለሥልጣን በማድረግ፣ እግዚአብሔርን—የእውነት ወሰን የሌለውን ምንጭ—በራሱ ተካ። የዚህ ውጤት ግን ለሉሲፈር ስህተትን ማጠራቀም፣ ውሸትን ማመን፣ በመጨረሻም እስከ ራሱን እንደ እግዚአብሔር ሊሆን ይችላል ብሎ እስኪያምን ድረስ በማታለል ውስጥ መውደቅ ብቻ ነበር። (ሕዝቅኤል 28 እና ኢሳይያስ 14ን ይመልከቱ።)

ውሱን የሆኑ ፍጡራን፣ በቀጣይነት የሚገለጠውን እውነት ለመቀበል፣ ለማስገባት፣ ለማዋሃድ እና በውስጣቸው ለማስቀመጥ ከእግዚአብሔር ጋር ካልተገናኙ፣ አዳዲስ ክስተቶችን፣ መረጃዎችን እና የሕይወት ልምምዶችን ሁልጊዜ በተሳሳተ መንገድ ይረዳሉ። ከመበስበስ፣ ከውሸት፣ ከስህተት እና ከማታለል የሚጠብቀን ብቸኛው መንገድ፣ ከእውነት ሁሉ ምንጭ ጋር ያለን ሕያው ግንኙነት ነው፤ ይህም በእርሱ ቃል፣ በ66ቱ የቅዱሳት መጻሕፍት መጽሐፍት ላይ የተመሠረተ መሆን አለበት። ይህ ማለት እኛ የእውነት ወዳጆች መሆን አለብን እንጂ፣ የቀኖና፣ የዶግማ፣ ወይም የእምነት መግለጫዎች ወዳጆች መሆን የለብንም። እውነትም እየተገለጠ በሄደ ቁጥር፣ ከእርሱ ጋር ወደፊት ለመራመድ ዝግጁ እንሆናለን።

በመጨረሻ የሚጠፉትን ሰዎች መጽሐፍ ቅዱስ፣ “እውነትን አልወደዱም፤ ስለዚህም አልዳኑም [አልተፈወሱም]” (2 ተሰሎንቄ 2፥10) በማለት ይገልጻቸዋል። መጽሐፉ “ቤተ ክርስቲያናቸውን አልወደዱም” ወይም “የእምነት መግለጫቸውን ወይም ትምህርታቸውን አልወደዱም” አይልም። በተቃራኒው፣ ክርስቶስን እንደ ሰቀሉት ፈሪሳውያን፣ ሃይማኖታዊ ድርጅታቸውንና የእምነት መግለጫቸውን በጣም ሊወዱ ይችላሉ፤ ነገር ግን የማይወዱት እውነትን ነው። የቀድሞ የእምነት መሠረቶቻቸውን ለመጠበቅ ሲሉ እየተገለጠ የሚመጣውን አዲስ እውነት ይቃወማሉ። በልባቸውና በአእምሯቸው ውስጥ የተቀመጡትን ስህተቶች ለማረም የሚችለውን እውነት ለመቀበል ልባቸውን ለስላሳና ክፍት አድርገው አይጠብቁም።

እየተገለጠ ከሚመጣው እውነት ራስን መለየት ምን ውጤት ያስከትላል? እግዚአብሔር ምርጫቸውን ይተዋቸዋል፤ እነርሱም በማታለል ውስጥ ይወድቃሉ፤ ውሸትን እንዲያምኑ ለብርቱ ማታለል ይሰጣሉ (2 ተሰሎንቄ 2፥11)። ለምን?

ምክንያቱም እውነታ የሚሠራው እንዲህ ነው። እውነትን ከጣሉ፣ አእምሮ የሚያርፍበት የሚቀረው ውሸት ብቻ ነው። እውነት የሚያርምን ማስረጃ፣ እውነታና እውነት በተደጋጋሚ ከተቃወሙ፣ ሰው በሐሰተኛ እምነቱ ይጸናል። ይህም የማታለል ፍቺ ነው፤ ማስረጃ፣ እውነታ እና እውነት ቢቀርቡም የማይታረም የተረጋጋ ሐሰተኛ እምነት።

ሐሰተኛ እምነቶችም የበለጠ ፍርሃት፣ አለመተማመንና ጭንቀት ያመጣሉ፤ ምክንያቱም ከእውነታ ጋር አይስማሙም፣ እውነታ ግን ፈጽሞ አይለወጥም። ስለዚህ፣ እውነትን የሚጥሉና በውሸት የሚጣበቁ ሰዎች ከጊዜ ወደ ጊዜ ለእውነት የበለጠ ጠላቶች ይሆናሉ። ተቺዎች፣ ፈራጆችና ተቆጣጣሪዎች ይሆናሉ፤ የእውነት ምንጮችንም ለማጥፋት በትጋት ይሠራሉ። ይህን በዓለም ሁሉ እናያለን፤ በሚያሳዝን ሁኔታም በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ እንዲሁ ተመልክተናል።

መዳን የሚቻለው በክርስቶስ ብቻ ነው፤ እርሱም ሥጋ የሆነው ቃል ሲሆን፣ በፍቅር እውነትን አመጣልን። ያንን እውነት መቀበልን መምረጥ፣ ከዚያም በእግዚአብሔር መታመንን መምረጥ፣ ልባችንንም ለእርሱ አሳልፈን መስጠት አለብን። ከዚያም በአዲስ መንፈስ፣ በክርስቶስ መንፈስ እንደገና እንወለዳለን። ይህ ሲሆን፣ አዲስ ሕይወት፣ አዲስ የአኗኗር መንገድ፣ አዲስ ትኩረት እና አዲስ ዓላማ እንጀምራለን። ከፈጣሪያችን ጋር ባለን የፍቅር ግንኙነት ውስጥ፣ እርሱንና የእርሱን የእውነትና የፍቅር መንግሥት በየቀኑ ይበልጥ በሙላት ለማወቅ በጉጉት እንፈልጋለን።

በየቀኑ እንደ ትናንሽ ሕፃናት ወደ ሰማያዊ አባታችን እንቀርባለን፣ “ለምን? ምንድን ነው? እንዴት ሆነ?” ብለንም እንጠይቃለን። ሕይወት የማያቋርጥ፣ ዘላለማዊ የሆነ የእድገት፣ የመጎልበት እና ወደፊት የመራመድ ጉዞ ነው።

ስለዚህ፣ በእግዚአብሔር ዘላለማዊ የእውነትና የፍቅር መንግሥት ውስጥ እንድታጠኑ፣ በጥልቀት እንድታስቡ፣ እና በመንፈሳዊ ሕይወታችሁ እንድታድጉ አበረታታችኋለሁ።