ከመጠን በላይ ቆሽሸህ ወይም በጭቃና በአቧራ ተሸፍነህ አውቀሃል? ምናልባት ቀኑን ሙሉ በጓሮ ሲሠራ፣ በልጅነትህ በጭቃ ሲጫወት፣ ወይም በሚያቃጥል ሙቀት በአቧራማ መንገድ ከተጓዝክ በኋላ ሰውነትህ ተጣብቆ፣ በአቧራ ተሸፍኖ፣ እንደሚሸትም እያወቅህ ንጹሕ ለመሆን ተመኝተህ ይሆናል።

ንጹሕ ለመሆን ምን አደረክህ? ወንድምህን በአንተ ፈንታ በዚያው መንገድ እንዲሄድ፣ እንዲቆሽሽ፣ ከዚያም ሄዶ እንዲታጠብ ጠየቅኸው? ከዚያም የእርሱን ንጽሕና የራስህ እንደሆነ ተቀበልክ? ከዚያ በኋላስ በቆሸሹ ልብሶችህ፣ መጥፎ ሽታ እየሸተትህ በምትሄድበት ሁሉ፣ “አዎ፣ እኔ ርኩስ፣ ቆሻሻ፣ የሚያስጸይፍ ነኝ፤ ግን ምንም አይደለም፣ ታላቅ ወንድሜ ፍጹም ንጹሕ ነው፣ የእርሱንም ንጽሕና የራሴ አድርጌ እቆጥራለሁ” ብለህ በድፍረት ትናገር ነበር?

ወይስ በቆሻሻህ ውስጥ እየተንከባለልህ፣ ምን ያህል እንደቆሸሽህ፣ እንደተበከልህና እንደረከስህ በመዝገብ የተመዘገበበት ወደ ፍርድ ቤት ሄደህ፣ ጠበቃ ለዳኛው እንዲማጸንልህ፣ ንጹሑን ወንድምህን በሕግ ፊት ተወካይህ እንዲያደርገው፣ አንተም በእውነቱ ርኩስ ብትሆንም በሕግ ፊት “ፍጹም ንጹሕ ነው” ብሎ እንዲያውጅልህ ጠየቅህ?

ዳኛውም እንዲህ ያለ ውሳኔ ቢሰጥልህስ፣ አንተ አሁንም በቆሻሻ፣ በጭቃና በእድፍ ተሸፍነህ እያለህ ይህ ምን ይጠቅምሃል? እንደዚህ ያለ የፍርድ ውሳኔ ካገኘህ በኋላ፣ በእውነቱ ግን አሁንም በፍግ፣ በቆሻሻና በጭቃ ተሸፍነህ እያለህ፣ ከፍርድ ቤቱ ወጥተህ ንጹሑን ወንድምህን ከታጠበ ልብሶቹ አንዱን እንዲያለብስህ ብትጠይቀውስ? እርሱም በደግነት አዲስ፣ ነጭና ነቀፋ የሌለበትን ልብስ በቆሸሸው ሰውነትህና ልብስህ ላይ ቢደርብልህ፣ አሁን በእውነት ንጹሕ ሆነሃልን?

እናም በእውነቱ፣ ፍጹም ነጭና ንጹሕ የሆነ ልብስ በቆሸሸ ሰው ላይ ሲደረብ ምን ይሆናል? አንተ በቆሻሻ ተሸፍነህ ወደ ኢየሱስ ሄደህ፣ በቅን ልብም እንዲያነጻህ ብትለምነው፣ በእውነቱ አንተን ርኩስ እንደሆንህ እየተወህ፣ ንጹሕ ነህ ብለው የሚያስመስሉ እነዚህን ሐሰተኛና አታላይ መንገዶች ይጠቀማል ብለህ ታስባለህን?

እግዚአብሔር አብና ኢየሱስ አንድ መሆናቸውን፣ እነርሱም የእውነታ አምላክ መሆናቸውን ለመገንዘብ ጊዜው ደርሷል። አንተም ርኩስ ሆነህ ወደ እነርሱ ሄደህ እንዲያነጹህ ብትለምናቸው፣ በእውነቱ አንተን ያጥቡሃል፣ አንተን ያነጹሃል፣ አንተን ያጠሩሃል፣ አንተንም ቅዱስና ንጹሕ ያደርጉሃል! መጽሐፍ ቅዱስም የሚያስተምረው ይህንኑ ነው፤ መዳን ከኃጢአትና ከማንኛውም ርኩሰት፣ ከመበላሸት፣ ከመዛባት የልባችንና የአእምሮአችን እውነተኛ መንጻትና መጥራት ነው፤ እኛን ራሳችንን የሚያጠራ ሥራ ነው።

እውነተኛ ለውጥ

ዳዊት ታላቅ ኃጢአት ከሠራ በኋላ እንዲህ ሲል ጸለየ፦

ከኃጢአቴ ፈጽመህ እጠበኝ፥ ከበደሌም አንጻኝ። … አንተ በውስጥ እውነትን ትወዳለህ። … አቤቱ፥ በውስጤ ንጹሕ ልብ ፍጠር፤ የቀናውንም መንፈስ በውስጤ አድስ። (መዝሙር 51፥2፣ 6፣ 10)

ዳዊት የሚጸልየው የሕግ ውሳኔ እንዲሰጠው አይደለም፤ መዝገብ እንዲለወጥለት ወይም ሌላ ሰው በእርሱ ፈንታ እንዲነጻ አይጠይቅም፤ ኃጢአቱ እንዲሸፈንለትም አይለምንም። በተቃራኒው፣ መዝሙሩ ሁሉ ኃጢአቱን መግለጥ፣ መናዘዝና መቀበል ነው፤ ዓላማውም ኃጢአቱ ከእርሱ እንዲወገድ ነው።

ዳዊት የተፈጸመው ታሪካዊ እውነታ እንዲጠፋ ወይም ድርጊቱ እንዲሸፈን አይፈልግም። ይልቁንም በራሱ ልብና አእምሮ ውስጥ ያለው መበላሸት እንዲታጠብና በፍጹም ጽድቅ እንዲተካ ይፈልጋል። እርሱ የሚጸልየው ለውስጣዊ ለውጥ ነው፣ ለሕጋዊ ይቅርታ አይደለም። በውስጥ እውነት” የሚለው ውስጣዊ ለውጥን የሚገልጽ ቋንቋ ነው፤ ማለትም የተዛባው አስተሳሰብ እንዲወገድ፣ በምትኩም ሙሉነትና ንጽሕና፣ የእግዚአብሔር እውነት እንዲጻፍ ማለት ነው። ይህም የአዲሱ ኪዳን ተስፋ ነው፤ እግዚአብሔር ሕጉን በልባችንና በአእምሮአችን እንደሚጽፍ (ዕብራውያን 8፥10)።

የእግዚአብሔር የመዳን ዕቅድ እውነታ ነው። እርሱ በኃጢአተኛው ልብና አእምሮ ውስጥ እውነተኛ መንጻት፣ እንደገና መፍጠር፣ ማጥራትና አዲስ ማድረግን ያከናውናል። ከውስጣችንም ሐሰትን፣ የተዛባ አስተሳሰብን፣ መበላሸትን፣ ፍርሃትን፣ የጥፋተኝነት ስሜትን፣ ኀፍረትን፣ ራስ ወዳድነትን፣ ምኞትን፣ ቁጣን፣ ምሬትን፣ ቂምን፣ በመጨረሻም በእግዚአብሔር ላይ ያለውን አለመተማመን ያስወግዳል፤ በአጠቃላይም ከእርሱ ፍጹም የሕይወት እቅድ የሚያፈነግጥ ሁሉን ያስወግዳል። እግዚአብሔርም በነቢዩ ሕዝቅኤል አማካኝነት እንደተናገረው፦

“ጥሩ ውኃን በእናንተ ላይ እረጭባችኋለሁ፤ ንጹሓንም ትሆናላችሁ። ከርኵሰታችሁ ሁሉና ከጣዖቶቻችሁ ሁሉ አነጻችኋለሁ። አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ፥ አዲስም መንፈስ በውስጣችሁ አኖራለሁ፤ የድንጋይ ልባችሁን ከውስጣችሁ አወጣለሁ፥ የሥጋም ልብ እሰጣችኋለሁ። መንፈሴንም በውስጣችሁ አኖራለሁ፥ በሥርዓቴም እንድትሄዱ አደርጋችኋለሁ።” (ሕዝቅኤል 36፥25–27)

ይህ ምናልባት በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እውነታን በግልጽ የሚገልጽ ከሁሉ የተሻለ ክፍል ነው። የሚከተለውን ቅደም ተከተል አስተውሉ፦ መንጻት → አዲስ ልብ መሰጠት → መንፈስ ቅዱስ በውስጥ መኖር → የባህሪ ለውጥ በተፈጥሮ መከተል። የእግዚአብሔር ሕግ ከውጭ በማስገደድ አይፈጸምም፤ ከተፈወሰው፣ ከታደሰው፣ እንደገና ከተፈጠረው፣ እንደገና ከተገነባውና ከተለወጠው ሰው ውስጥ በተፈጥሮ ይወጣል!

እግዚአብሔር የሚፈልገው ፍቅራችንን፣ እምነታችንን፣ ታማኝነታችንን፣ ቅን መሰጠታችንን፣ ታማኝ መሆናችንንና ጽናታችንን ነው። ይህም በሰው በተጫነ ሕግና በሕግ ማስፈጸም ፈጽሞ ሊገኝ አይችልም። የሚገኘው እውነትና ፍቅር ሰውን ወደ መተማመን ሲያሸንፉት፣ በልቡ፣ በአእምሮው (እንዲሁም በአንጎሉ) ውስጥ ውስጣዊ ለውጥ ሲያመጡ ብቻ ነው። እግዚአብሔር ድል የሚነሣው በኃይልና በጉልበት ሳይሆን፣ በእውነትና በፍቅር መንፈስ ነው (ዘካርያስ 4፥6)።

እውነተኛው ችግር

ይህ መንጻት እውነታ ነው! ይህ መዳን ነው፤ የክርስቶስ ዓላማና ተልእኮ ነው፤ ሕያው እምነትና መተማመን የሚያመጣውም ይህ ነው። በተለይም፣ ከተወለድን ጀምሮ በኃጢአት ተበክለን ነው (መዝሙር 51፥5)። በወደቀው አዳም መንፈስ—በፍርሃትና ለሕይወት መትረፍ በሚንቀሳቀስ አነሳሽነት—እንወለዳለን። ይህ የፍርሃት መንፈስ (ከእግዚአብሔር ያልሆነ፤ 2ኛ ጢሞቴዎስ 1፥7) ከአዳም የወረስነው ነው። በተፈጥሮም የሕይወት ምርጫዎቻችንን ብቻ ሳይሆን፣ ከዚያም በላይ የሕይወት ልምዶቻችንን እንዴት እንደምንተረጉምና በአንጎላችን ውስጥ እንዴት እንደምናስቀምጣቸው ይቀርጻል። እነዚህ የሕይወት ልምዶች በፍርሃትና በሕይወት መትረፍ መንፈስ ሲመሩ፣ ሁልጊዜ በራስን መጠበቅ፣ ራስን ደህንነት ማስጠበቅ፣ አለመተማመን፣ ጥርጣሬ፣ ጥፋተኝነት፣ ኀፍረት፣ እንዲሁም ራሳችንን ለማጽናናትና ለማበርታት በምንፈጥራቸው የተለያዩ እምነቶች፣ አስተሳሰቦችና ዘዴዎች ይበከላሉ።

በሌላ አነጋገር፣ በተፈጥሯችን ወደዚህ ዓለም የምንመጣው ደህንነትን፣ ዋጋ እንዳለን ስሜትን፣ ፍቅርንና መቀበልን ፈልገን ነው፤ ነገር ግን በውስጣችን በጣም ያልተረጋጋን፣ በመተው፣ በመገፋትና በሞት የምንፈራ ነን። ስለዚህ ከተወለድን ጀምሮ ፍርሃታችንን፣ የውስጥ አለመረጋጋታችንንና የጥፋተኝነት ስሜታችንን የሚቀንሱ፣ የተሻለ ስሜት የሚሰጡንን ነገሮች ከልባችን ጋር በማያያዝ ሕይወታችንን መቅረጽ እንጀምራለን።

ነገር ግን ማንኛውም የ”መትረፍ” ውስጣዊ ግፊት በፍርሃት መንፈስ የሚመራ ስለሆነ፣ በልባችንና በአእምሮአችን ያለውን በሽታ የበለጠ ያጠናክራል። ራሳችንን ለመቋቋምና ለመጠበቅ የምንጠቀማቸው የተለያዩ ዘዴዎች ከእግዚአብሔር የሕይወት ዕቅድ ጋር አይስማሙም፤ ከእውነት፣ ከፍቅርና ከነፃነት ጋር ይጋጫሉ። ምንም እንኳ ለአጭር ጊዜ እፎይታ ወይም የተሻለ ስሜት ቢሰጡም፣ በመጨረሻ ሁልጊዜ ተስፋ መቁረጥን፣ ውጤት አልባነትን፣ ተጨማሪ ጉዳትን፣ ሕመምን፣ ድክመትን ያመጣሉ፤ ጤናን፣ ሰላምን፣ ደስታንና እውነተኛ ደስታን ግን ፈጽሞ አያመጡም። ስለዚህ ከእግዚአብሔር ጋር ከሚያድን ግንኙነት ውጭ ለሆኑ ሰዎች እውነተኛ ሰላም፣ እረፍት ወይም ደህንነት የለም፤ ያለው የማያቋርጥ ፍለጋ፣ ውስጣዊ ትግልና ለመትረፍ መታገል ብቻ ነው።

ይህ ሁኔታ ከአዳም የወረስነው ነው፤ የግላችን ጥፋት አይደለም፣ የአዳም ነው። ስለዚህ በዚህ ምክንያት የጥፋተኝነት ስሜት ሊሰማን አይገባም፤ ነገር ግን ይህን እውነታ መቀበል አለብን። እውነታውም፣ በራሳችን ኃይል፣ ጥበብ፣ ብልሃት፣ ፈጠራ ወይም ችሎታ ይህንን ችግር ለመፍታት ምንም ማድረግ አንችልም። በራሳችን የምናደርገው ሁሉ በፍርሃትና በመትረፍ መንፈስ የሚነዳ፣ የሚመራና የሚነሳሳ ስለሆነ፣ በሽታችንን የበለጠ ያጠናክራል፤ ምንም እንኳ የምናደርገው ሃይማኖታዊ ተግባር ቢሆን፣ እንዲሁም በባህሪ ደረጃ እግዚአብሔር የሰጠውን መመሪያ እየተከተልን ብንሆንም።

ክርስቶስን የሰቀሉትን አይሁድ አስቡ። እጅግ ሃይማኖተኞች ነበሩ፤ እግዚአብሔር የሰጣቸውን “ሕጎች” በባህሪ ደረጃ ለመፈጸም ይጥሩ ነበር። ነገር ግን ልባቸው በእውነት፣ በፍቅርና በመተማመን ሳይሆን በፍርሃትና በመትረፍ መንፈስ ይመራ ነበር። ስለዚህ ሃይማኖታዊ ሥርዓታቸው፣ በባህሪ ደረጃ ከእግዚአብሔር መመሪያ ጋር ቢስማማም (ለምሳሌ ትክክለኛውን ሰንበት መጠበቅ) ሁኔታቸውን የባሰ አደረገው፣ ልባቸውንም አደነደነው። ለምን? ምክንያቱም ለውስጣዊ ገዳይ ችግር ውጫዊ ሕጋዊ መፍትሔ ይፈልጉ ነበር። ራሳቸው ሊያደርጉት በሚችሉት ተግባር ራሳቸውን ጻድቅ እንደሆኑ እንዲመስሉና እንዲሰማቸው ይፈልጉ ነበር፤ በዚህም የራሳቸውን ወደ ሞት የሚያመራ ሁኔታ ለመካድና ርኩሳን ሆነው ሳሉ ንጹሓን መሆናቸውን ለማስመሰል ይሞክሩ ነበር። እነርሱ በውጭ የተነጡ መቃብሮች ነበሩ፤ በውስጣቸው ግን በሞት የተሞሉ ነበሩ (ማቴዎስ 23፥27)።

እግዚአብሔር ከኃጢአት ስለሚያነጻ ያለው እውነት፣ በዳኑት ሰዎች ልብና አእምሮ ውስጥ የሚያደርገው ውስጣዊ ሥራ ነው። ይህ በሕግ ፍርድ ቤት ውስጥ የሚከናወን ሳይሆን፣ በሕያዋን ነፍሳት ውስጥ የሚፈጸም ነው። በሰማይ ያሉት መዝገቦችም የእያንዳንዱ ሰው “የሕክምና መዝገቦች” ብቻ ናቸው። እንደ ሕክምና መዝገቦች ሁሉ እውነታን ይመዘግባሉ። በውስጣችን ያለውን የበሽታ ጥልቀት በትክክል ያሳያሉ፤ ነገር ግን በክርስቶስ የተዘጋጀውን ፈውስ መቀበላችንንና መተግበራችንን፣ ከዚያም በሕያው ሰው ውስጥ የሚከናወነውን ፈውስ፣ እንደገና መፈጠርና ለውጥ ይመዘግባሉ፤ ወይም ደግሞ ያንን ፈውስ አለመቀበልንና በማይታከም ወደ ሞት በሚያመራው የኃጢአት ሁኔታ ውስጥ ነፍስ እየባሰባት መሄዷን ይመዘግባሉ።

ኃጢአት የሚነጻበት ቦታ

በሰማይ ያለው መዝገባቸው ከኃጢአት እንዲነጻ ብቻ በሚጨነቁ ሰዎች፣ ይህ የሚሆንበት ብቸኛ መንገድ (ምክንያቱም እግዚአብሔር የእውነታ አምላክ ስለሆነ) ከእግዚአብሔር ጋር በመተባበር አሁንና በዚህ ሕይወት ልባችሁና አእምሮአችሁ ከኃጢአት እንዲነጹ መፍቀድ ነው። ለምን? ምክንያቱም በመዝገባችሁ የተመዘገበው እናንተ ራሳችሁ ናችሁ! ምንን ለመቀበል፣ ለማመን፣ ዋጋ ለመስጠትና በልባችሁ ለማስቀመጥ ትመርጣላችሁ? ማንን ለመታመንና ለመውደድ ትመርጣላችሁ? የሕይወታችሁ መርሆችና ዓላማዎች መሠረት እንዲሆኑ ምን ዓይነት ዘዴዎችን በልባችሁ አጽንታችኋል? ነፍሳችሁ በየትኛው መንፈስ ላይ ተመስርታለች? በፍቅርና በመተማመን መንፈስ ዳግመኛ ተወልዳችኋልን፣ ስለዚህ አሮጌው በፍርሃት የሚመራ ማንነታችሁ እንጂ ክርስቶስ በውስጣችሁ እንዲኖር (ገላትያ 2፥20)? ወይስ በሰማያዊ ዳኛ ፊት ስለ እናንተ የሚማልድ አማላጅ ጀርባ ተደብቃችሁ፣ በእውነት ግን ርኩሳን ሆናችሁ ሳላችሁ “ንጹሓን” ተብላችሁ እንድትቆጠሩ የሚያስተምረውን ሐሰተኛ የቅጣት/የሕግ ሥርዓት ተቀብላችኋል?

በዚያ የቅጣት/የሕግ ሐሰተኛ ሥርዓት ውስጥ ሰላምም፣ ጤናም፣ ደህንነትም፣ መዳንም የለም። እርሱ የሚመራው ወደ ፈሪሳውያን ዓይነት ሃይማኖት ብቻ ነው፤ ማለትም በፍርሃት፣ በአለመተማመንና በራስን ለማዳን በሚደረግ ጠንካራ ጥረት የሚመራ ሕጋዊ ሃይማኖት። እግዚአብሔር እውነተኛ ፈውስን፣ መንጻትንና ማጥራትን የሚያመጣውን እውነት በመልእክተኞቹ ሲያቀርብ፣ ይህን የቅጣት/የሕግ ማታለያ የመረጡ ሰዎች በእውነትና በመንፈስ ቅዱስ የሚመጣውን የሕሊና ወቀሳ ይሰማቸዋል። ከዚያም በዘላለማዊ ሕይወት መንገድ መገናኛ ላይ ይቆማሉ፤ እውነቱን ተቀብለው ራሳቸውን ያዋርዱ፣ የኃጢአት በሽታቸውን ይቀበሉ፣ ውጫዊ ሕጋዊ ለውጥ ልብን እንደማይለውጥ ይገነዘቡ፣ ለእውነተኛ ዳግመኛ ልደት፣ ፈውስና ለውጥም ልባቸውን ለክርስቶስ ይከፍቱ።

ወይም እውነቱን ይክዳሉ፤ ከተስፋ፣ ከእፎይታና ከደስታ ይልቅ፣ እውነቱን በራሳቸው በተበላሸ አስተሳሰብ ያጣራሉ። እውነቱን እንደ ዛቻ፣ ነቀፋና ኩነኔ ይሰሙታል፤ ይቆጣሉ፤ የእውነትን ድምፅ እንደ ጠላት ያያሉ፣ ሊያጠፉትም ይፈልጋሉ። ይህም ክርስቶስን የሰቀሉትና ሐዋርያትን ያሰሩት አይሁድ፣ እንዲሁም በጨለማው ዘመን የእውነትን አዋጆች በእሳት ያቃጠሉት ራሳቸውን “ክርስቲያኖች” ብለው የሚጠሩ ሰዎች ያደረጉት ነው።

አንተም በዚህ የቅጣት/የሕግ ማታለያ ውስጥ ተጠምደህ፣ ኃጢአትህን ሰዎች እንዳያውቁ እየፈራህ፣ ከቅጣት፣ ከመገፋትና ከኩነኔ እየተፈራህ፣ “መዝገቦቼ ተደምስሰዋል” የሚል የሐሰት ዋስትና በሚሰጡ እምነቶች ላይ ተጣብቀህ ከሆነ፣ እውነቱን ተረዳ፤ እግዚአብሔር በአንተ አልተቆጣም። እግዚአብሔር ይወድሃል። ይህን መበላሸትና የኃጢአት በሽታ ለመያዝ እንዳልመረጥህ ያውቃል፤ ለዚህም ነው ኢየሱስን የላከው፤ ሊኮንንህ ሳይሆን ሊያድንህ (ዮሐንስ 3፥16-17)። እግዚአብሔር ኢየሱስን የላከው የፍቅር ባሕርዩን እውነታ እንዲገልጥ ብቻ ሳይሆን፣ በእውነት ነፍስህን የሚያጠራ እውነተኛ ፈውስ እንዲሰጥህም ነው። እርሱ ኃጢአት የሌለበትን አዲስ ሕይወት—የራሱን ሕይወት—ይሰጥሃል፤ እያንዳንዳችንም በእርሱ ስንታመን ይህን ሕይወት እንቀበላለን።

የቅዱሳት መጻሕፍትን ትምህርቶች በጥልቀት እንድታጠና አበረታታሃለሁ። እውነታ እንዴት እንደምትሠራ ተረዳ፤ እግዚአብሔር ከኃጢአት የሚያነጻው ሥራ በእርሱ ላይ ያለውን መተማመን ከሚያፈርሱ ስለ እርሱ ከሚነገሩ ሐሰቶች ልባችንንና አእምሮአችንን በእውነት ማንጻት መሆኑን እወቅ። እንዲሁም ራሳችንን ለማዳን እንድንሞክር ከሚገፋፋን የፍርሃት መንፈስ፣ ከጥፋተኝነት፣ ከኀፍረት፣ ከጥርጣሬ ሁሉ ማንጻትና በውስጣችን እውነተኛ ጽድቅን እንደገና መፍጠር ነው።

ጊዜ ወስደህ የእግዚአብሔርን የፍቅር ጥሪ አሰላስል። እንደ ፍቅር የተሞላ ሰማያዊ ሐኪም ድምፁን ስማ፤ እንዲፈውስህ ሲጠራህ፦

እነሆ፥ በደጅ ቆሜ አንኳኳለሁ፤ ማንም ድምፄን ሰምቶ ደጁን ቢከፍት፥ ወደ እርሱ እገባለሁ። (ራእይ 3፥20)

እግዚአብሔር በግድ አይገባም። በነፃ ፈቃድህ እርሱን ለመታመን በመምረጥ በሩን ከውስጥ መክፈት አለብህ። የቅጣት/የሕግ ሐሰተኛ ሥርዓት ግን በተቃራኒው ይሠራል፤ ልብህን ከእግዚአብሔር እንዲደብቅ፣ በሽታህን እንዲሸፍን፣ ርኩስ ሆነህ ሳለህ “ንጹሕ ነህ” ተብለህ እንድትቆጠር አማላጅ እንድትፈልግ ያስተምራል። ነገር ግን እግዚአብሔር ርኩሳን፣ የታመምንና እየሞትን እንዳንቀር በጣም ይወደናል። ዓላማው ፍጹም ማድረግህ፣ ፍጹም መፈወስህና እንደ ፈጠረህ ወደ ፍጹም ጤናና ሕይወት መመለስህ ነው!

እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር እንድታስብ፣ እንድትወያይና እንድታመዛዝን የሚጠራህን ጥሪ ስማ፤ እርሱም የተዛቡ አስተሳሰቦችን፣ ሐሰቶችንና የተሳሳቱ ግንዛቤዎችን እንድትተው፣ እውነቱንም በውስጥህ እንዲጽፍ ይመራሃል፦

ኑ፥ እንዋቀስ፤ … ኃጢአታችሁ እንደ ቀይ ቢሆን፥ እንደ በረዶ ይነጣል።” (ኢሳይያስ 1፥18)

እግዚአብሔር ወደ መንጻት የሚጠራው “አብረን እንመካከር” በማለት ነው፤ ይህም ከእውነት ጋር መገናኘት እንጂ ሕጋዊ ግብይት አይደለም። እርሱ ከሰማይ ሆኖ ማን እንደሆነና መንግሥቱ እንዴት እንደሚሠራ ያለውን እውነት እንድትገነዘብና እንድትመርጥ ይለምንሃል፤ ምክንያቱም የምንለወጠው እውነቱን ስንመርጥ ነው።

እውነትን ታውቃላችሁ፤ እውነትም ነፃ ያወጣችኋል። (ዮሐንስ 8፥32)

በእውነት ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው። (ዮሐንስ 17፥17)

መቀደስ፣ ማለትም መንጻት፣ በእውነት ይፈጸማል። ይህም ለእግዚአብሔር ስለሆነው እውነት በነፃ ፈቃድ መስማማት፣ መቀበል፣ “አዎ” ማለትና በመተማመን ለእርሱ እጅ መስጠት ነው። ከእግዚአብሔር ጋር በመተባበር ለመንጻታችን በየቀኑ እውነትንና ፍቅርን በመቀበል፣ በልባችን በማኖር፣ በመምረጥ፣ በእግዚአብሔር የሕይወት ሕግ መሠረት በመኖር፣ ውጤቱንም ለእርሱ በመተማመን እንተባበራለን።

ስለዚህ ከኃጢአት እውነተኛ መንጻትን የምትፈልግ ከሆነ፣ እንግዲህ የዚህን ዓለም [የቅጣት/የሕግ] ሥርዓት አትከተሉ [ኃጢአታችሁን በሐሰት በሚሸፍኑ ሕጋዊ ማስታወጃዎች አትታመኑ]፤ ነገር ግን [እውነትን፣ እውነተኛውን የእግዚአብሔርን የፍቅርና የመተማመን መንግሥት በመቀበል] በአእምሮአችሁ መታደስ ተለወጡ። (ሮሜ 12፥2)