_TX_60.png){kind=logo}
Czy mógłbym prosić o blog na temat chrztu? Rozumiem, że kiedy poznajemy Boga i całkowicie Mu ufamy, przychodzi moment, w którym decydujemy się powierzyć swoje życie Jezusowi i naśladować Go w pełni.
Chrzest symbolizuje skruchę za dotychczasowe grzeszne lub egoistyczne życie oraz odrodzenie w Jezusie Chrystusie. Jest publicznym wyrazem przemiany serca oraz pragnienia — i decyzji — by żyć jak Chrystus i rozwijać charakter podobny do Jego. Czy tak właśnie jest? Czy chrzest jest konieczny do zbawienia? I na jakim etapie chrześcijańskiej drogi człowiek powinien rozważyć przyjęcie chrztu? Byłbym bardzo wdzięczny za wyjaśnienie znaczenia i wagi chrztu. Z góry dziękuję.
Chrzest ma zarówno znaczenie dosłowne, jak i symboliczne. W sensie dosłownym oznacza moment, w którym nasze umysły, serca i charaktery zostają „zanurzone” w Jezusie Chrystusie — gdy poddajemy się Jemu, przestajemy żyć dla siebie, „umieramy” dla egoizmu i zaczynamy żyć nowym życiem miłości do Boga i ludzi.
To duchowe doświadczenie zostaje symbolicznie przedstawione w ceremonii chrztu. Sama ceremonia nie ma mocy oczyszczania, zbawiania, uzdrawiania ani odnawiania człowieka. Jest jedynie publicznym obrazem tego, co dzieje się w sercu: „pogrzebania” starego życia egoizmu, obmycia i odnowienia przez Ducha Świętego oraz zmartwychwstania do nowego życia w Chrystusie.
Dosłowny chrzest — czyli zanurzenie umysłu i serca w Chrystusie poprzez działanie Ducha Świętego — jest konieczny do zbawienia. To właśnie obecność Ducha Świętego odradza serce, wypisuje Boże prawo w umyśle i sercu (Hbr 8,10), „obrzezuje” serce i przemienia człowieka na podobieństwo Chrystusa. Przyjęcie Chrystusa do serca jest niezbędne do zbawienia i nie istnieje inna droga. To zanurzenie charakteru w Chrystusie wymaga dobrowolnego wyboru pełnego zaufania i oddania siebie Bogu.
Symboliczny chrzest przez zanurzenie w wodzie nie jest warunkiem zbawienia. Łotr na krzyżu nie został ochrzczony wodą, a jednak jego serce zostało zanurzone w Chrystusie i odnowione przez Ducha Świętego.
Ceremonia chrztu może odbywać się z różnych powodów, ale tylko jeden z nich ma prawdziwe znaczenie duchowe. Ktoś może przyjąć chrzest wodny dlatego, że oczekują tego rodzice, że robią to rówieśnicy, że jest to wymóg przed ślubem lub z innych względów społecznych. Taki chrzest nie ma wartości, ponieważ motywacja jest egoistyczna, a więc publiczne wyznanie „umieram dla siebie i żyję dla Boga i ludzi” staje się nieprawdziwe.
Rytuał publicznego chrztu ma znaczenie jedynie wtedy, gdy człowiek wcześniej doświadczył duchowego zanurzenia serca i umysłu w Chrystusie — gdy umarł dla egoizmu, a teraz żyje nowym życiem miłości do Boga i bliźnich oraz pragnie publicznie dać świadectwo tej przemiany.
Poniżej znajduje się parafraza 1 Kor 1,10‑17 — dotycząca chrztu:
10 Bracia i siostry, jako ambasador naszego Pana Jezusa Chrystusa wzywam was, abyście byli zgodni w prawdzie o Bogu objawionej przez Jezusa i trwali w pełnej jedności umysłu, serca, postawy i motywacji — w jedności wynikającej z piękna Bożego charakteru i Jego metod działania. 11 Dowiedziałem się bowiem od domowników Chloe, że pojawiły się między wami nieporozumienia i spory. 12 Wygląda na to, że niektórzy z was stracili z oczu główny cel prawdy objawionej przez Chrystusa, skoro jeden mówi: „Jestem uczniem Pawła”, inny: „Ja trzymam się Apollosa”, ktoś inny: „Należę do Piotra”, a jeszcze ktoś: „Ja naśladuję Chrystusa”.
13 Co sobie wyobrażacie? Czy istnieje wielu Chrystusów? Czy myślicie, że Chrystus ma różne osobowości albo działa dwulicowo? Czy wasze umysły zostały zanurzone w prawdzie o Pawle, czy w prawdzie o Bogu objawionej przez Chrystusa? 14 Jestem wdzięczny, że po zanurzeniu waszych umysłów w prawdzie o Bogu objawionej przez Chrystusa, nie zanurzyłem symbolicznie w wodzie nikogo z was poza Kryspusem i Gajusem, 15 aby nikt nie pomyślał, że chrzest oznacza lojalność wobec mnie. 16 (Owszem, ochrzciłem również domowników Stefanasa, ale poza tym nie przypominam sobie, abym komukolwiek innemu asystował przy tym rytuale). 17 Bo Bóg nie posłał mnie po to, abym wykonywał obrzędy, lecz abym głosił Ewangelię — prawdę o Nim, o Jego metodach, zasadach i charakterze objawionym w Chrystusie. Nie głoszę ludzkich teorii przebłagania, aby śmierć Chrystusa nie była postrzegana jako zapłata dla obrażonego boga i aby nie utraciła swojej mocy uwalniania umysłu od lęku i nieufności wobec Boga. (T.R. Jennings, The Remedy New Testament Paraphrase)
using your credit or debit card (no PayPal account needed, unless you want to set up a monthly, recurring payment).
instead?